Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5910 K.2015/12819

Taraflar arasında görülen davada ........ Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.05.2014 gün ve 2012/361-2014/134 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.01.2015 gün 2014/14520-2015/197 ve sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, kötü ve keyfi yönetim, müvekkilinin şirketten uzak tutulmaya çalışılması gibi sebeplerle ortaklar arasında huzursuzluk bulunduğunu, müvekkilinin davalı şirketten TTK'nın 551. maddesi uyarınca çıkmak için haklı sebeplerin oluştuğunu belirtilerek davalı şirketten çıkmasına izin verilmesine, çıkma payının reel değerinin tespit ettirilerek davalı şirketten tahsiline ve davalı şirkette doğmuş olan 155.633,17 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 29.04.2014 tarihli dilekçesiyle 193.696,80 TL ortaklıktan çıkma payı, 7.735,07 TL alacak olmak üzere toplam 201.143,18 TL'nin davalı şirketten tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 13.01.2015 gün 2014/14520 Esas, 2015/197 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve dava dilekçesinin netice-i talep kısmının 2 nolu bendinde çıkma payının tahsili istenmiş, 3 nolu bendinde ise ayrıca 155.633,17 TL alacağın tahsili istenmiş olmasına, davacı vekilinin 29.04.2014 tarihli dilekçesinin de sonuca etkili bulunmamasına göre, davacı vekilinin HUMK'nın 440 maddesinde sayılan hallerden hiçbirisinin ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.