Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6091 K.2015/12971

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2014 gün ve 2013/165-2014/89 sayılı kararı bozan Daire’nin 12/01/2015 gün ve 2014/14250-2015/65 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya'da mukim özellikle uydu alıcıları, televizyon decoderleri gibi elektronik cihazlar üretip satan köklü bir firma olduğunu, ürünlerini pazarladığı markalardan birinin de “D. B.” markası olduğunu, bu markayı OHİM ve WİPO nezdinde 2002 yılında adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin markasını Türkiye'de tescil ettirmek için yaptığı 2011/60363 numaralı başvurunun davalı adına 2003/12101 nolu “D.

B.” ibareli marka mesnet gösterilerek reddedildiğini, davalının bahsi geçen markasını tescilli olduğu sınıflar bakımından ciddi ve pazar payı yaratır biçimde kullanımının bulunmadığını ileri sürerek davalı adına 2003/12101 noda 7, 9 ve 11. sınıflara ilişkin emtialar yönünden tescilli “D. B.” markasının 556 sayılı KHK'nın 14 ve 42/c maddeleri gereğince kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulması halinde Anayasa Mahkemesi'nin 09/04/2014 gün ve 2013/147 Esas, 2014/75 sayılı iptal kararı dikkate alınarak uyuşmazlığın 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 14 üncü maddesi kapsamında değerlendirileceğinin tabi bulunmasına göre, davalı vekilinin HUMK'nın 440. Maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gereker.