Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/11983 K.2018/6303

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/01/2015 gün ve 2014/749-2015/10 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/05/2016 gün ve 2015/...-2016/... sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... tarafından 23.05.2006 tarihli genel ticari kredi sözleşmesi ile müvekkil bankadan 30.000 TL kredi kullanıldığını, davalının kredi sözleşmesini müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, tüm ihtarlara karşın borcun ödenmediğini ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 7.000 TL'nin kredi kullanım tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 69.185,44 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.