Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/3514 K.2017/6136

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/02/2015 gün ve 2014/942-2015/41 sayılı kararı bozan Daire’nin 25/11/2015 gün ve 2015/5542-2015/12579 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen 13/06/2012 tarihli genel kredi sözleşmesi kapsamında müvekkilinin 2.600.000,00 USD döviz kredisi kullandığını, 1 yıl sonra krediyi erken ödeme suretiyle kapattığını, davalının erken kapama bedeli olarak 177.727,11 USD tahsilat yaptığını, sözleşmede erken kapama komisyonu olarak %2 oranının belirlendiğini, davalının sözleşmede kararlaştırılan miktarı aşan kesintiyi iade etmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL'nin 17/06/2013 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 17/11/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 125.272,11 USD'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 25.11.2015 tarihli ilamında belirtilen gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.