Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/408 K.2017/2894

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2015 tarih ve 2014/63-2015/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... markasının TPE nezdinde tescili olduğunu, mavi renk tonu ile özdeşleşmiş markasının TPE tarafından tanınmış marka olarak kabul edildiğini, davalı tarafın ''..." ve ''...'' markalarının müvekkillin ... ve diğer marka örnekleri ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, bu durumun iltibasa ve haksız rekabete yol açtığını, mavi rengin tütün ürünleri ile alakalı herhangi jenerik veya tamamlayıcı özelliğinin olmadığını, dava konusu markaların varlığının müvekkilinin tanınmış ve ayırt ediciliği yüksek markalarının ayırt edici karakterini zedelediğini ve markaya zarar verdiğini,

davacı şirketin dava konusu markaları kasten ve kötü niyetli olarak seçtiğini, davalı tarafın 2012/31979 nolu ... markasına müvekkil tarafından yapılan itiraz sonucunda TPE tarafından reddedildiğini iddia ederek davalı adına tescilli 2010/07419 numaralı "..." markası ile 2011/64754 numaralı "..." markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markaları ile davacı tarafın markaları arasında bir benzerlik bulunmadığını, marka ve ürün ambalajları arasında farklılıklar olduğunu, renklerin tek bir firmanın tekeline verilmesinin mümkün olmadığını, piyasada çok sayıda mavi tonlu tütün mamulleri yer aldığını, markalarda geçen ... ve ... ibarelerinin tali tamamlayıcı özellikte olduğunu markalarda öne çıkan hususların ... ve ... ibareleri olduğunu, herkesin kullanımına açık olan gece mavisi anlamına gelen ... ibaresinin davacı tarafın tekeline bırakılmasının mümkün olmadığını, sigara tüketicilerinin ... zannederek ... sigarasını almasının mümkün olmadığını,savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava, benzerlik ve kötü niyet nedeniyle marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olduğu, ... markasının tanınmış marka olduğu, kötüniyetli marka tescilinin 556 sayılı KHK'da bir hükümsüzlük nedeni olarak sayılmadığı fakat doktrinde hükümsüzlük nedeni olarak savunulduğu, kötüniyet açısından marka sahibinin tescil anının dikkate alınması gerektiği, taraf markaları ve görselleri incelendiğinde ilk dikkati çeken hususun ... ve ... ibareleri olduğu, ... ve ... kelimelerinin tüketici gözünde ayırt ediciliğinin bulunmadığı,

davacı markaların da ayırt ediciliği yüksek ve tanınmış nitelikte olan ibarenin ... ibaresi olduğu, ... ... ibaresinin olmadığı, davalı taraf markalarında ... ... ibaresinin geçiyor olması kötüniyetli tescil varlığı için tek başına yeterli olmadığı, markaların hitap ettiği kesimin dikkatli tüketici olduğu ve ... ... ibaresinin markalarda yardımcı unsur olduğu, markalar bir bütün halinde incelendiğinde herhangi bir benzerlik bulunmadığı, renklerin kimsenin tekeline bırakılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkin istemine ilişkin olup, mahkemece taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davacı adına önceden tescilli olan 2004/07196 sayılı ve "..." ibareli markanın ayırt edici unsurlarından birisinin de "..." ibaresi olduğu, davalı şirketin sonradan tescil ettirdiği dava konusu 2010/07419 ve 2011/64754 sayılı markalarda da bu ibarenin aynen kullanıldığı,

markaların tescil kapsamlarının da aynı olması nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi gereğince taraf markalarında geçen "..." ibaresi yönünden markalar arasında karıştırılma tehlikesinin bulunduğunun gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.