Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/5775 K.2017/4603

Taraflar arasında görülen davada verilen 04/02/2014 gün ve 2012/333-2014/35 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/01/2016 gün ve 2015/1872-2016/300 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, isimli bayraklı geminin uluslararası faaliyet gösteren gemilere yakıt sağlayan sağlayıcı şirketi olan şirketinden yakıt talep ettiğini, talep üzerine ambar tedarik onayı ile gemiye yakıt tedarik edildiğini, yakıtın gemiye teslim edildiğini, sevk irsaliyelerinde kaptanın imzası ve gemi kaşesi bulunduğunu, davacı şirket yetkilisi ile davalı arasında, yakıtın gemiye yüklenmesinden önce;

geminin ilgililerinin ne kadar yakıt talep ettiği, faturanın kesileceği şirket bilgilerinin teyidi, tedarik edilecek yakıtın ücreti, ödeme süresi, ....ve ödemenin yapılacağı banka bilgilerine ilişkin mail yazışmaları yapıldığını, davacının bu yakıt alışverişinde garantör sıfatında bulunup,gemisinin yakıt borcunu ödememesi halinde, davacı şirketin borcu ödeyeceğini taahhüt ettiğinden, yakıt tedarikçisi şirketin gemiye yakıt satışı yapmayı kabul ettiğini, ancak davalıların yakıt borcunu ödemediğini, gönderilen 2 adet açık faturanın da davalılarca ödenmediğini, bu nedenle garanti eden olan davacının,

27.09.2011 tarihinde banka dekontu ile yakıt tedarikçisine borcu ödediğini, bu şekilde davacının haklarına halef olduğunu, TTK'nın 948, 1235.ve 1236. maddeleri uyarınca yakıt alacağının, alacaklısına gemi alacaklısı hakkı veren ve gemi üzerinde kanuni rehin hakkı tanınmasını talep yetkisi veren bir hak olduğunu ileri sürerek, borçlu gemi üzerinde kanuni rehin hakkının tespit ve tesisine, 155.577,12 TL gemi alacağının, dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın davalılardan yönünden kısmen kabulüne, 155.577,12 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, gemi üzerinde kanuni rehin hakkı tanınması istem ile diğer davalıya yönelik davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili ve davalıgemisi donatanı işleteni vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce mümeyyiz davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davalı husumet düşmeyeceğinin kabul edilmiş olmasına ve HMK’nın 114 ve devamı maddeleri uyarınca husumetin dava şartı olması nedeniyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 7/(2) maddesi hükmü uyarınca davanın husumetten reddi halinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmesine göre mahkemece davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması nedeniyle davalı temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekirken, vekalet ücreti yönünden anılan davalı yararına bozulmuş olduğundan, davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.01.2016 tarih, 2015/1872 Esas-2016/300 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.