Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9865 K.2018/2506

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.03.2015 tarih ve 2014/89-2015/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘‘gelişim için mobil teknoloji’’ ibareli marka tescil başvurusunun davalı kurumca 556 sayılı KHK’nın 7/1-a maddesi uyarınca reddedildiğini, müvekkilinin 2012/02480 sayılı ‘‘mobile for good’’ ibareli markasının tescil edilmiş olduğunu, kurum kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kurum kararının iptali ile başvuru işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-a maddesi kapsamında somut ayırt ediciliğinin bulunduğu, 556 sayılı KHK’nın 7/1-c ve d maddeleri kapsamında bir tescil engelinin bulunmadığı, sonuca bir etkisi olmamakla birlikte dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/son maddesi kapsamında kullanım yoluyla ayırt edici nitelik kazanmadığı, davacının 2012 02480 sayılı markasından kaynaklanan müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı kurum kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.