Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1087 K.2018/6661

Taraflar arasında görülen davada ... ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/05/2016 tarih ve 2015/19-2016/462 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kargo şirketine taşıması için 11.000,00 TL miktarlı senet verildiğini, senedin gönderilene teslim edilmediğini, davalının teslim edilmeyen senetten sorumlu olduğunu ileri sürerek 11.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, kargo içeriğinin kendilerine bildirilmediğini, kıymetli evrak taşımadıklarını, kargonun dosya olarak taşındığını, davacının zararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının ticari defter ve belgelerinde dava konusu senedin yer almadığı, taşıma sırasında kaybolduğu iddia edilen bono ile alakalı iptal kararı alınmadığı, davalıya kargonun içeriğinin kıymetli evrak olarak bildirilmediği, davacının taşınan kargo içeriğinden zarara uğradığını ispat edemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece her iki tazminat talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda, maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tazminatların toplam tutarı

üzerinden tek bir vekalet ücreti takdiri cihetine gidilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.