KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/2225 E., 2018/7751 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2018
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/12/2016 tarih ve 2016/671-2016/585 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından aralarındaki ticari ilişki sebebiyle dava dışı ... Ltd. Şti.'nin hesabına yaptığı havalenin, şirket yerine üçüncü şahsa ödendiğini, davalı bankanın hatalı ödeme yapmasından ötürü müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek 42.000 USD'nin davalıdan faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin gelen 42.000 USD bedelli havaleyi, öncelikle ... Ltd.Şti'nin hesabına aktardığını, swift mesajında fatura bilgileri yer aldığından buradan yine aynı şirketin ihracat hesabına virman yaptığını, buradan da şirketin yazılı talimatı üzerine şirket yetkilisi ve ortağı olan ...'ya ait şahsi hesaba virman yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ticari ilişki nedeniyle davacı tarafından dava dışı şirketin davalı bankada bulunan hesabına yaptığı havalenin bankaca şirket yerine üçüncü bir şahsa ödenmesinde, davacı tarafından gönderilen havalenin peşin ödemeden kaynaklandığı, iç mevzuatımız bakımından davalı bankanın sorumluluğunu gerektiren herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/2225, K. 2018/7751, 10 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama