KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/3189 E., 2019/2519 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2019
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 26/11/2014 gün ve 2013/854 - 2014/762 sayılı kararı onayan Daire'nin 06/10/2016 gün ve 2016/499 - 2016/7772 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı sigortalı Balnak Nakliyat ve Lojistik Hizmetleri Tic. A.Ş arasında imzalanan poliçe kapsamında sigortalının işyerleri, depoları ve emtialarının sigorta örtüsü altına alındığını, sigortalı şirket ile davalı şirket arasında uzmanlık ve tecrübe gerektiren işler konusunda hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, davalı şirket çalışanı ...'ın 340 koli ürünü değişik zamanlarda gizlice depodan kaçırdığını, davalının eyleminin ortaya çıkmasından sonra suçunu kabul ederek evinde bulunan ürünleri teslim ettiğini, çalınan malların değerinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 38.418,00 Euro karşılığı 107.555,00 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/3189, K. 2019/2519, 2 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama