Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5433 K.2019/1790

Taraflar arasında görülen davada Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 23/02/2016 tarih ve 2015/449-2016/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005/55865 Kod numaralı "Düzce Cam" ibareli markanın 19. sınıfta tescil hakkına sahip olduğunu, ülke sınırları içerisinde söz konusu markayı 19. sınıfta kullanma hakkının sadece müvekkiline ait olduğunu, davalı firmanın haksız ve hukuka aykırı olarak müvekkilinin izni dışında anılan markayı işletmesinde, ürünlerinde, araçlarında kullandığının Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/43 Değişik İş sayılı dosyası ile sabit olduğunu ve tüm bu nedenlerden dolayı açmış olduğu davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin ...unvanı ile ...

Ticaret Sicil Memurluğunda 25/03/2005 tarihinde 549764 sicil numarası ile tescil edildiğini ve ticari faaliyetine başladığını, müvekkili şirketin Nace Kodu 23.11.00 olup bu sınıflandırmaya göre iştigal alanının levha veya tabaka halinde düz cam imalatından ibaret olduğunu, "Düzce Cam" ibaresinin müvekkili şirket tarafından yapılmış olan marka başvuruları arasında sadece iki adet marka başvurusunda yer aldığını, bunların "Düzce Cam" ve "Düzce Cam San. ve Tic.

A.Ş. şekil" yönünde marka başvuruları olduğunu, müvekkili şirket tarafından "Düzce Cam" markası için sadece 21. sınıf başvurusunda bulunulduğunu, "...şekil " markası için ise 19, 20 ve 21. sınıflarda tescil başvurusunda bulunulduğunu, bu başvurularla ilgili kayıt numaralarının 2010/59197, 2011/99274, 2011/99275 olduğunu, "...şekil " markasıyla ilgili olarak 20. sınıftaki başvurusuyla ilgili herhangi bir itiraz ile karşılaşılmadan tescil aşamasına gelindiği ve 21. sınıftaki başvurunun ise değerlendirme aşamasında kaldığını, "Düzce Cam San. ve Tic.

A.Ş. şekil " markası başvurusuyla ilgili sadece 19. sınıfta kurum marka başvurularını kısmi olarak reddettiğini ve müvekkilince ... nezdinde bu red kararına karşı KHK'nın 49. maddesine göre itiraz edildiğini, henüz kurumun bu itirazlarıyla ilgili herhangi bir karar verilmediğini, davacı tarafın dava dilekçesinde "Düzce Cam"'ın kendi markası olduğunu iddia etmesine rağmen davacının "Düzce Cam" isminde bir markasının bulunmadığını, müvekkili şirketin işlenmemiş cam üretimi ve ürettiği bu camın satışı faaliyeti yapmakta olduğu ve 21. sınıfta faaliyet gösterdiğini,

davacının tam olarak ne alanda faaliyet gösterdiğini bilmemekle birlikte Türkiye'de işlenmemiş cam üretimini sadece Şişe Cam ve müvekkili şirketin yaptığını, bu nedenle davacının işlenmemiş cam üretimi yapamayacağını, davacının işlenmemiş cam faaliyetinin girdiği 21. sınıfla ilgili herhangi bir tasarruf yetkisinin olmadığı gibi korunmaya değer bir hakkının da bulunmadığını,

buna rağmen davacının "Düzce Cam" markasının sahibi olmadığı halde sahibi imiş gibi algı uyandırmaya çalıştığını ve sahibi olduğu markaların sınıfını ticari ve hukuki teamüllere aykırı olarak genişletmeye çalışarak müvekkili şirketin kısa sürede meydana getirdiği büyük ve haklı itibarını zedelemeye çalıştığını ve tüm bu nedenlerden dolayı açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı sonrası iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; ... nezdinde 2005 55865 tescil nolu "Düzce Cam+şekil" markanın 19. sınıfta davacı adına tescil edilmiş olduğunu, davalı adına 19. sınıfta esas unsuru "Düzce Cam" ibaresi olan bir marka tescili olmadığı, davacının markasını 19. sınıfta kullanma hakkının kendisine ait olduğunu beyan ettiği, davalının ise "Düzce Cam" markasını 19. sınıfta değil 21. sınıf kapsamında kullandığını beyan ettiği, dosya kapsamında yapılan teknik incelemede de davalının ürettiği ürünlerin 21. sınıfta tarif edilen "İşlenmemiş Cam, Yarı İşlenmiş Cam" olduğu tespit edildiği, davalı eyleminin davacının marka hakkına tecavüz teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.