Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/1269 K.2019/2550

Taraflar arasında görülen davada Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/11/2017 tarih ve 2016/539-2017/570 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan sözleşme gereğince müvekkilinin, davalı işçilerinin taşıma işini yüklendiğini, ancak davalı şirketin sözleşmeyi süresinden önce sonlandırdığını, müvekkilinin davalının akde aykırı feshi nedeniyle gelir kaybına uğradığını ileri sürerek şimdilik 20.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının trafik güvenliğine mütemadi olarak aykırı davrandığını, sözleşmede belirtilen taşıma güzergahına ve saatlerine uymadığını, feshin haklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, bozma ilamı gerekçesinde yer alan hususlar uyarında alınan 14.07.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre davacının yoksun kaldığı kazancın 10.732,62 TL olduğu gerekçesi ile 10.732,62 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.