Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2093 K.2019/3689

Taraflar arasında görülen davada İstanbul9.Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14/12/2017 tarih ve 2014/833-2017/852 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın eski genel müdürü, genel müdür yardımcısı, yönetim kurulu üyesi ve çalışanları olan davalıların görevde bulundukları dönemde bankacılık yasa ve teamüllerine aykırı işlemleriyle krediye müstehak olmayan dava dışı Türkay Denizlik A.Ş.’ye 11.08.1994 tarihinde harici garanti mektubu kredisi kullandırıldığı ve anılan Şirket ile grup şirketlerinin 19.04.1996 tarihinde iflas etmesi neticesinde müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek 674.202 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuşlardır.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, ... dışındaki davalıların süresinde zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının dava dışı Türkay Denizcilik A.Ş.

Grubuna verilen 11.08.1994 onay tarihli kredi ile ilgili Türkiye Emlak Bankası Teftiş Kurulu tarafından dosyaya ibraz edilen 05.03.1996 tarihli raporla zararı doğuran olaydan haberdar olduğu, ayrıca Başbakanlık Teftiş Kurulunun 07.10.1998 tarihli raporu ve 23.07.2003 tarihinde işbu davanın açıldığı da dikkate alındığında davacının zararı öğrendiği tarih itibariyle 6762 sayılı TTK’nın 309. maddesi gereğince 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, bu nedenle ... dışındaki davalılar yönünden davanın zamanaşımından reddinin gerektiği; diğer davalı ... yönünden ise, kredinin tahsisi ile ilgili sorumluluğun Türkay Denizcilik ve Tic.

A.Ş. Şirketine kredi tahsisi aşamasında yapılan Mali Tahlil İstihbarat Raporlarında kredinin geri dönüşü ile ilgili mali sıkıntıların açıkça belirtilmesine rağmen kredinin tahsis edilmesinden doğduğu, Yönetim Kurulu yetkisinde verilen bu kredinin ihtisas birimi olan Denizcilik Kredileri Grup Müdürlüğü tarafından Bölge Müdürlüğünün uyarısına rağmen gereken özen gösterilmeksizin tahsis edildiği, sadece Türkay Denizcilik ve Tic.

A.Ş. dikkate alınarak kredi değerlendirildiğinde kredi şartlarının bulunduğu, ancak şirketin dahil olduğu Bursalıoğlu Şirketler grubunun tüm kredileri dikkate alındığında kredi tahsisi aşamasında grubun nakit açığının bulunduğunun açıkça görüldüğü, davacı Bankanın Teftiş Kurulunun 1996/5-7 sayılı 05.03.1996 tarihli raporunda, kredi kullandırım koşullarının zamanında yerine getirildiğinin, banka personelinin sorumluluğunu gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığının, alacağın firmalar aleyhine sürdürülen takipler neticesinde tahsil edilebileceğinin belirtildiği,

dava konusu kredinin tesisinde davalıya atfedilecek kusur unsurunun bulunmadığı, dava konusu kredinin verildiği Türkay Denizcilik ve Tic. A.Ş.nin ve bağlı bulunduğu grubun borçlarının tasfiyesi amacıyla Banka Yönetim Kurulunun 11.03.1998 tarih ve 7-179 sayılı kararı ile dava dışı Akarser Denizcilik ve San. Tic. Ltd.

Şti. ile davacı Banka arasında protokol tanzim edildiği; buna göre ilk neden niteliği itibariyle bir zarar sonucunu doğurmaya elverişli olsa dahi, oraya çıkan yeni nedenin ilkini arka planda bırakarak ve onu elverişiz duruma getirdiği böylece dava konusu olayda illiyet bağı unsurunun da ortadan kalktığı, mezkur kredinin kullandırılmasında kanuna ve mevzuata aykırılık bulunmadığı, zararın doğmadığı, meydana gelen bir zarar söz konusu olsa dahi zararla davalı ...’in faaliyetleri arasında bir illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davalılardan Eminönür Şubesi Müdürü ... aleyhine açılan davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve müteveffa Hayri Erdoğan Alkin mirasçıları ... ve ...’in mirası reddetmiş olmaları nedeniyle taraf sıfatını hiç kazanmayıp davaya tereke temsilcisi tarafından devam edilmiş olmasına;

davacı Banka yönetim kurulunun 11.08.1994 tarihli onayı üzerine şirket zararına sebep olduğu iddia olunan garanti mektubunun 23.03.1995 tarihinde verilmiş bulunmasına ve bu tarih itibariyle 6762 sayılı TTK’nın 309/son hükmünde düzenlenen 5 yıllık zamanaşımı süresinin başlamasına eylemin davalıların yargılandıkları 765 sayılı TCK’nın 240. maddesi kapsamında kalmasına rağmen daha uzun bir ceza zamanaşımı süresi öngörülmemiş olmasına göre, davacı vekili ile müteveffa Hayri Erdoğan Alkin mirasçıları ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.