Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/2987 K.2019/7931

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/04/2015 gün ve 2013/266 - 2015/189 sayılı kararı onayan Daire'nin 07/02/2018 gün ve 2016/6499 - 2018/867 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile şirket ortaklarından müteveffa ...'ın mirasçıları Göksen Uzunhasan ve Burçin Uzunhasan tarafından diğer mirasçı ... aleyhine ikame edilen İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 18/06/2011 tarih 2005/923 Esas 2007/292 sayılı kararı ile, 34 ABK 35 plakalı araç satışına ilişkin olarak 20/09/2004 tarihinde yapılan muvazaalı tescil işleminin iptaline, söz konusu aracın müvekkili şirket adına tesciline karar verildiğini, aracın 20/08/2008 tarihinde trafik sicilde devri gerçekleşmiş olsa da davalı tarafından aracın ancak 06/06/2011 tarihinde müvekkili şirkete fiilen teslim edildiğini ileri sürerek aracın haksız kullanım bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.