Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3243 K.2019/4748

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17/05/2017 tarih ve 2015/1099 E-2017/457 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 05/04/2018 tarih ve 2017/695- 2018/358 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin işlettiği Courtyard by Marriott İstanbul Atatürk Havaalanı Oteli’nde altı yıldır satış ve pazarlama direktörü olarak çalışmakta iken emeklilik nedeniyle 21.06.2015 tarihinde işten ayrıldığını, ancak hemen akabinde aynı sektörde ve aynı bölgede faaliyet gösteren başka bir şirketin işlettiği Crown Plaza Florya otelinde yine satış ve pazarlama direktörü olarak çalışmaya başladığını, her iki otelin de aynı müşteri kitlesine hitap ettiğini ve benzer hizmet standartlarına sahip olduğunu, davalının işten ayrıldıktan sonra müvekkili şirket aleyhine haksız rekabet fiillerinde bulunduğunu,

müvekkili tarafından işletilen otelin diğer çalışanları ile görüşmeler yaparak Crown Plaza Florya otelinde çalışmaları yönünde kendilerine telkinlerde bulunduğunu, Sevda Nahçivani dışındaki çalışanların buna itibar etmediğini, davalının söz konusu eylemleri ile haksız rekabet hükümlerini açıkça ihlal ettiğini ileri sürerek, davalının hukuka aykırı işlem ve eylemlerinin tespiti ile men’ine, zararlarının tazmini için 5.000.-TL manevi, 15.000.- TL maddi olmak üzere toplam 20.000.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin emeklilik nedeniyle 21.06.2015 tarihinde işten ayrıldığını ve kendisine on gün sonra kıdem tazminatı ödenerek ibralaştıklarını, aile içi gelişen hadiseler nedeniyle uygun bir iş teklifi alınca yeniden çalışmaya başladığını, müvekkilinin davacı taraf ile yapmış olduğu iş sözleşmesinde müvekkilinin başka bir otelde çalışamayacağına dair herhangi bir engel bulunmadığını ve taraflar arasında TBK'nin 444. maddesi anlamında bağlayıcı bir anlaşma da sözkonusu olmadığını, otellerin CNR ve Atatürk Havaalanına uzaklıklarının ve konumlarının farklı olduğunu, havalimanı bölgesinde yüzlerce otel bulunduğunu,

davacıya ait otelin üç yıldızlı müvekkilinin işbaşı yaptığı otelin ise beş yıldızlı olduğunu, davacı şirketteki ücretinin aylık 4.500.- TL civarındayken yeni işyerinde 7.500.- TL ücret aldığını, müvekkilinin haksız rekabet teşkil edecek hareketlerde bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafın iddiaları itibariyle davalının davacı şirketten ayrıldıktan sonra sahip olduğu müşteri pörtföyünü yeni çalışmakta olduğu dava dışı şirkete (otel) götürdüğünün ispatlanamadığı, aynı şekilde davacının işten ayrılarak başka şirkete geçmesi sebebiyle davacının uğradığı zararın da dosya kapsamı itibariyle ispatlanamadığı, davalının imzalamış olduğu sözleşmeler kapsamında hareket etmek zorunda olduğu,

ancak kişinin geçimini ve özellikle aile geçimini sağlamak için çalışmaya ihtiyacı varsa, işten ayrıldığı şirkete zarar vermemek şartıyla işten ayrılarak ekonomisi uygun yerde çalışmaya başlayabileceği, davalının haksız eylem niteliğinde zarar oluşturduğu öne sürülen eylem ve işlemlerinin de ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda ve tüm dosya kapsamına göre; davalının uzun yıllar çalıştığı davacı şirketin işlettiği otelde çalıştığı iş arkadaşlarıyla sosyal irtibatını kesmesinin beklenemeyeceği, kendi kariyer planı doğrultusunda davacı şirketten ayrıldığını beyan eden Sevda Nahçivani gibi başka çalışanların da kendi şartlarına göre işten ayrılıp başka işe girebilecekleri, otel müşterilerinin kalacağı oteli otel çalışanlarının yönlendirmesiyle değil aldığı hizmet-fiyat performansından memnun kalıp kalmamasına göre belirleyeceği,

bu nedenlerle davalının haksız rekabet oluşturacak eylemi nedeniyle davacının zarara uğradığı şeklinde varılan sonuçların hukuken geçerli ispat vasıtalarıyla kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun H.M.K.'nin 353(1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.