Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3307 K.2020/139

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04/02/2016 gün ve 2014/222-2016/61sayılı kararı bozan Daire'nin 05/03/2018 gün ve 2016/8414 - 2018/1663 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 09/11/2012 tarihinde iş sözleşmesinin eki olan Gizlilik ve Rekabet Etmeme Protokolü imzalandığını, davalının müvekkili şirkette satış/pazarlama elemanı olarak çalıştığını, davalının 10/08/2013 tarihinde iş akdini tek taraflı feshettikten sonra müvekkili şirketle aynı iş alanında faaliyet gösteren en büyük rakibi olan şirkette çalışmaya başladığını, davalıya 24/01/2014 tarihli ihtarname ile gizlilik ve rekabet etmeme protokolüne aykırı davranışı nedeniyle protokolde hüküm altına alınan 20.000,00 TL'nin ödenmesi konusunda ihtarname gönderildiğini,

davalının 19/01/2014 tarihi itibarı ile temerrüde düştüğünü, davalının ihtarnameye verdiği cevap ile rakip şirkette çalıştığını zımnen kabul ettiğini ileri sürerek, 20.000,00 TL cezai şartın 29/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari fazi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.