Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3464 K.2020/90

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25/05/2016 gün ve 2014/628-2016/414 sayılı kararı bozan Daire'nin 20/03/2018 gün ve 2016/9637 -2018/2144 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince davalı bankaya tahsil ve kendi hesabına alacak olarak kaydı için teslim edilen dokuz adet çekin bedelinin davalı banka tarafından müvekkiline ödenmediği gibi iade de edilmediğini, davalı bankanın eyleminin haksız fiil niteliği taşıdığını, bunun kabul edilmemesi halinde eyleminin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre değerlendirilmesinin gerektiğini ileri sürerek, çeklerin toplam bedeli olan 58.500.- TL’den şimdilik 10.000.- TL’lik kısmının 02.06.2009 temerrüt tarihinden itibaren reeskont avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 07.06.2012 tarihinde talebini 58.500.- TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, 58.500.TL’nin davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.