Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/3480 K.2020/11

Hasımsız olarak görülen davada Cizre 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20/05/2016 gün ve 2016/330 - 2016/464 sayılı kararı onayan Daire'nin 02/04/2018 gün ve 2016/10027 - 2018/2300 sayılı kararı aleyhinde davacı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete ait ticari defterlerin şirketin merkez adresinde saklandığını, müvekkil şirket yetkilerinin bölgede yaşanan sokağa çıkma yasağı nedeni ile operasyon öncesinde bölgeyi terk etmek zorunda kaldığını, sokağa çıkma yasağı kalktıktan sonra bölgeye dönen şirket yetkilerinin işletmelerinin yakılıp yağmalandığını, şirket merkezinde bulunan 2011, 2012, 2013, 2014 ve 2015 yıllarına ait ticari defterlerin de yerinde olmadığını fark etiğini ileri sürerek, 6102 sayılı TTK'nın 82. maddesi gereğince zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.