KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/3661 E., 2020/234 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2020
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 31/03/2016 gün ve 2015/23 - 2016/59 sayılı kararı onayan Daire'nin 02/04/2018 gün ve 2016/9714 - 2018/2309 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin diş hekimliği için ürünlerden ağız ve diş sağlığına yönelik ürünlere, giyim eşyasından zımpara kağıdı ve yapışkanlara kadar 45’i aşkın ürün sahasında ve bunlara ilişkin hizmet sektöründe faaliyet gösterdiğini, 2008/11505 ve 2009/65434 numaraları "LAVA" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2012/84844 kod numarası ile “FAVA” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu,
müvekkilinin itiraz ettiğini ancak itirazının YİDK tarafından reddedildiğini iddia ederek YİDK kararının iptali ile davalının 2012/84844 sayılı “FAVA” ibareli marka başvurusunun 05. sınıfla yer alan “diş hekimliği için ürünler(alet/cihazlar hariç)” ve 10. sınıfta yer alan “cerrahi, tıbbi, diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar” malları açısından kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/3661, K. 2020/234, 13 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama