KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/3664 E., 2020/189 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2020
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02/06/2016 gün ve 2014/1164-2016/656 sayılı kararı onayan Daire'nin 08/05/2018 gün ve 2016/9780- 2018/3311 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait 1020 koli malın İstanbul'dan İskenderiye / Mısır'a taşınmasını yüklendiğini ve malın 20'lik konteyner içerisinde İskenderiye Limanına taşınıp 09.04.2013 tarihinde limana yanaşmasına rağmen alıcının malı tahliye limanında teslim almadığını, müvekkilinin konteynerleri kullanamadığını, bu nedenle davalı firma aleyhine demuraj alacağının oluştuğunu, 09.04.2013-30.11.2013 tarihleri arasında işleyen demuraj alacağı için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini, demuraj alacağının yasadan kaynaklandığını, konşimentonun üzerinde bulunan hükümlerin tarafları bağlayacağını,
konteynerlerin süresi içerisinde taşıyana iade edilmemesinin sözleşmeye aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/3664, K. 2020/189, 9 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama