Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4396 K.2019/5666

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/07/2017 tarih ve 2016/358 E- 2017/297 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 31/05/2018 tarih ve 2017/1753 E- 2018/635 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “PEGASOS+ŞEKİL ibare ve biçimli” 43. sınıf hizmetleri içeren 98/004287, 2016/2052, 2016/2081, 2016/2097, 2016/2070, 2016/2056 ve 2016/2090 sayılı markaların sahibi olduğunu, davalı şahısça yapılan 2015/73088 sayılı "PELAGOS OTEL&BEACH ŞEKİL" ibareli, 43. sınıf hizmetleri içeren marka tescil başvurusuna iltibas, tanınmışlık, önceye dayalı hak sahipliği ve kötüniyet vakıalarına dayanarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptalini ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şahıs vekili, davacının markalarının esas ve ayırt edici unsuru olan “PEGASOS” ibaresinin yunancada "Kanatlı At" anlamına geldiğini, başvuru konusu "PELAGOS OTEL&BEACH ŞEKİL" ibareli işaretin asıl ve ayırt edici unsuru olan “Pelagos” ibaresinin ise yunancada "açık deniz" anlamına geldiğini, Bozcaada'da bulunan davalı oteline bu adın verildiğini, redde mesnet alınmaya çalışılan markaların kapsamlarında yer alan ürün ve hizmetler itibariyle ortalama düzeydeki tüketicilerin davacının "PEGASOS" ibareli markalarıyla başvuru konusu "PELAGOS OTEL&BEACH ŞEKİL" ibareli işareti karıştırmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. sunulmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının markalarının “PEGASOS+ŞEKİL” ibare ve biçimli olduğu, “Pegasus” ibaresinin Yunan mitolojisinde kanatlı at anlamına geldiği, nitekim markalarda “PEGASOS” ibaresinin yanında "Kanatlı Atı" tasvir eden şekillerin de bulunduğu, markalarda asıl ve ayırt edici unsuru bu sözcüğün oluşturduğu, yazıldığı gibi okunduğu, Türkiye'de bulunan ortalama tüketicilerin hemen tamamının bu işaretin anlamını bildiği, davalının başvurusunun ise "PELAGOS OTEL&BEACH ŞEKİL" ibareli olduğu, bu işaretin de asıl ve ayırt edici unsurunun “Pelagos” ibaresi olduğu, yazıldığı gibi okunduğu,

Eski Yunanca'da Ege Denizini ifade ettiği, açık deniz anlamına da geldiği, bu sözcük yanında işarette martı, deniz dalgaları ve güneşi simgeleyen renkli bir şekil de bulunduğu, her iki markada yer alan hotels, otel, beach, resorts gibi ibarelerin herkesin kullanımına açık ayırt ediciliği bulunmayan yan ve tali unsurlar oldukları, başvuru kapsamındaki 43. sınıf ürünlerin davacının markalarında yer alan ürün ve hizmetlerle aynı türden olduğu, ancak başvuru konusu işaretin, görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktıkları umumi intiba olarak davacı markalarından farklı olduğu,

sadece kısmi sescil benzerliğinin ortaklığı sebebiyle bir iltibas doğacağı kabulünün gerçekliğe uygun düşmeyeceği, çünkü bütün olarak çıkardıkları görsel ve sescil farklılığın varolan anlamsal farklılıkla biraraya gelmesi halinde ortalama tüketilerin bu marka ve işaretin farklı olduğunu ilk bakışta derhal ve hiç düşünmeden algılamasının kaçınılmaz olduğu,

ayırt edici ve baskın unsurları nazara alınarak yapılan gözlemde, başvuru konusu "PELAGOS OTEL&BEACH ŞEKİL" ibareli işaretin, görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktığı umumi intibaı itibariyle davacının "PEGASOS" esas ve ayırt edici unsurlu veya ibareli markaları ile benzer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.