Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/5004 K.2020/2430

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28/12/2015 gün ve 2014/1222-2015/1025 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 04/06/2018 gün ve 2016/12451-2018/4255 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın müşterisi olduğu, 21/03/2014 tarihinde havale yapmak istediğinde banka ekranında internet sitesinde bakım olduğuna dair uyarı çıktığını, bankayı araması üzerine internet sitelerinde bakım olduğunun bildirildiğini ve banka şubesine gitmesinin istendiğini, bankaya gittiğinde davacının hesabından bilgisi dışında bir kişinin hesabına EFT yapıldığını öğrendiğini, aynı şahıs tarafından paranın çekildiğini, çekilen paranın müvekkilinin hesabına iadesinin gerektiğini ileri sürerek, 28.350,00 TL'nin talep tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzelterek onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.