KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2018/568 E., 2019/5253 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2019
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/02/2015 gün ve 2014/8 - 2015/38 sayılı kararı onayan Daire'nin 02/10/2017 gün ve 2016/2398 - 2017/4887 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkiline ait 2011/110197 sayılı “MİSSCLAUDIA” ibareli marka başvurusunun yayınlandığını, davalının marka başvurusuna “CLAUDIA” ibareli markalarını göstererek itiraz ettiğini, itiraz neticesinde müvekkilinin marka başvurusunun kısmen reddedildiğini, başvurunun kısmen reddine ilişkin karara müvekkili tarafından yapılan itirazın ise TPMK YİDK kararıyla reddedildiğini, oysa müvekkili başvurusu ile davalı markalarının bilinçli tüketiciler tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, müvekkili başvurusu ile davalı markalarının özellikle telaffuzları incelendiğinde benzer olmadıklarının görüleceğini,
müvekkili başvurusunun reddinin hukuka uygun olmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptali ile müvekkili markasının reddedilen sınıflarda da tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuştur. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekillinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2018/568, K. 2019/5253, 11 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama