Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/5850 K.2019/6837

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 01/11/2018 tarih ve 2018/307-2018/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 26.647 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ciranta olduğu çekte, davalının kendisine ait ciroyu çizerek ciranta vasfını kaybettiğini, davalının buna rağmen müvekkiline söz konusu çek aslının kendilerinde olduğunu, çeki bankaya ibraz ettiğinde çekin karşılıksız çıktığın söyleyerek çek bedelini müvekkilinden istediğini, müvekkilinin 8.250,00 TL’yi davalının banka hesabına ödediğini, davalının haksız olarak çek bedelini tahsil ettiğini ileri sürerek ödenen paranın iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, usule uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın TBK 77. madde çerçevesinde çözümlenmesi gerektiği, zira davalının hem ciro hem de davacıdan aldığı ödeme ile çek bedelini iki defa tahsil ettiği, yetkili hamilin ise davacıya karşı aynı çek nedeniyle icra takibi başlattığı, bu suretle davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile çek bedeli olan 8.250,00 TL’nin dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.