Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/137 K.2020/2923

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/06/2016 gün ve 2016/66 - 2016/134 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/09/2018 gün ve 2016/14154 - 2018/5426 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "OCB" ibareli markalarının olduğunu, davalılardan ... ve ...'nun, müvekkilinden izin alınmaksızın diğer davalı şirketi kurduklarını, davalıların izinsiz olarak üretip piyasaya sürdükleri ürünlerin üzerinde müvekkiline ait OCB markasının aynen kullanıldığını, farklı bir markaymış gibi OCB ibaresinin yanına çok küçük boyutlarda ''365 DAY'' yazısının eklendiğini, davalıların eyleminin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulmasını, davalıların satışa sundukları taklit ürünlerin satışının ve üretiminin engellenmesini, tecavüzün giderilmesini, 5.000.- TL maddi ve 5.000.- TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce açıklanan gerekçe ile onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, her davanın açıldığı tarihteki şartlara göre çözümlenmesinin gerekmesine göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.