Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1515 K.2020/5426

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07.11.2016 gün ve 2016/804 - 2016/632 sayılı kararı onayan Daire'nin 23.10.2018 gün ve 2017/1090 - 2018/6605 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki kredi sözleşmesi imzalanırken dosya masrafı adı altında haksız olarak 15.000,00 TL tahsilat yapıldığını, davacının kredi borcunu erken kapatmak istediğinde de kredi kapama komisyonu adı altında 21.843,00 TL talep edildiğini, usulsüz olarak talep edilen bu tutarın da davacı tarafından ödenmek zorunda kalındığını iddia ederek; haksız ve usule aykırı olarak tahsil edilen toplam 36.843,00 TL'nin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, genel kredi sözleşmesinin düzenlendiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 80. maddesi ile bankacılık teamül ve uygulamaları, dava konusu kredinin vadesi, kapatılış süresi gibi hususlar da gözetilerek bilirkişi raporunda belirlenen erken kapama ücreti miktarının mahsubu ile 24.027,74 TL'nin davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulumuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.