KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2019/3569 E., 2021/4215 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2021
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19.10.2016 gün ve 2015/429 - 2016/768 sayılı kararı onayan Daire'nin 19.02.2019 gün ve 2017/2208 - 2019/1311 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalılardan PILS şirketi yetkilisi Alexander Mayr ile yaptıkları görüşme sonucu bu şirketin Türkiye’de ilaç piyasasına girmek için bu konuda faaliyeti olan bir şirketi devralmak üzere müvekkilinden piyasa araştırması yapmasını istediğini ve müvekkilinin dava dışı ... İlaç A.Ş. ile görüşmeler yaptığını ve bu görüşmeler sonucu davalı PILS şirketinin gösterdiği diğer davalı şirkete müvekkilinin araştırıp bulduğu ... İlaç A.Ş.’nin devredildiğini, taraflar arasındaki anlaşmaya göre müvekkilinin devir bedelinin %3 oranında tellallık komisyonu alacağının kararlaştırıldığını, talep edilmesine rağmen davalılar tarafından alacağın ödenmediğini ileri sürerek, 660.000,00 USD’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2019/3569, K. 2021/4215, 29 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama