KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2019/4264 E., 2021/2276 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2021
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.05.2017 gün ve 2014/366 - 2017/418 sayılı kararı bozan Daire'nin 17.06.2019 gün ve 2018/2929 - 2019/4432 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin 2001/07620 sayılı “Üstüneller Baklavacısı+ Şekil” ibareli markanın sahibini olduğunu, “Üstüneller Baklavacısı” işaretini 1995 yılından bu yana kullanan müvekkilinin yoğun emek ve mesai sonucunda markayı tanınmış hale getirdiğini, davalıların müvekkilinin anılan markasıyla iltibasa sebep olabilecek derecede benzer nitelikte “Üstüneller” ibaresini esas unsur olarak alan 4 adet markayı kendi adlarını tescil ettirdiklerini, söz konusu tescillerle amaçlarının müvekkili markasının tanınmışlığından kötü niyetle istifade etme amacını taşıdığını ileri sürerek,
asıl davada 2006/40880 sayılı “Üsüneller Avcıoğlu”, birleşen davada ise, 2014/08024 sayılı “Üstüneller Sade “, 2011/42754 sayılı “Mehmet Üstüneller” ve 2008/61497 sayılı “Şanlıurfa Üstüneller Baklavaları” ibareli markaların hükümsüz kılınarak sicilden terkinin istemiştir.
Asıl ve birleşen davalarda davalılar davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2019/4264, K. 2021/2276, 10 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama