Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1772 K.2022/8860

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bpzmaya uyularak verilen 08.05.2018 tarih ve 2017/601 E. - 2018/191 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Yurtbank ... Şubesi'ndeki hesabında bulunan parasını banka personelinin aldatması ve kasti yönlendirmesi ile off-shore hesabına yatırdığını ancak müvekkilinin parasının hiçbir zaman off-shore hesabına gitmeyip, Yurtbank A.Ş'nin uhdesinde kaldığını, banka personelinin prim usulü hileli yönlendirmesiyle akdin icrasına neden olduğu için taraflar arasındaki akdin geçerli olmadığını ileri sürerek, 17.356,99 TL'nin vade sonu olan 28.12.1999 tarihinden itibaren %96 akdi faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ve fer'i müdahil vekili ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı İNG Bank aleyhine açılan davanın reddine, borcu üstlenen TMSF hakkında verilen önceki karar kesinleşmiş olmakla TMSF yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacılar vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.