Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1823 K.2021/2353

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.04.2016 tarih ve 2014/1142 E. - 2016/180 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Zeytin Süs Bitkileri Ltd. Şti. tarafından ihraç edilen YMLU 5402665 no'lu konteyner muhteviyatı emtianın, diğer davalı ... Ltd. Şti tarafından gönderilen 22.02.2012 tarihli konişmento talimatı gereğince müvekkili tarafından İstanbul Limanından Mısır Limanı'na taşındığı, malların alıcısı tarafından teslim alınmadığını müvekkili şirketin alacaklarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, müvekkilinin 61740 USD demuraj, 4.844 USD Ardiye, 11.649 USD elektrik masrafı ve 488 USD elleçleme masrafı olmak üzere toplam 78.721. USD alacakları bulunduğunu ileri sürerek, 78.721 USD alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, taşımaya konu bitki yükünün Çin'deki satıcı tarafından Antalya'da mukim diğer davalı Zeytin Süs Bitkileri Ltd. Şti.'ne satıldığını, Çin'den Türkiye'ye yapılan taşıma sırasında yükün böceklendiğini, yükteki hasardan davalı taşıyanın sorumlu olduğunu, forwarder olan müvekkilinin alıcı adına ve hesabına Türkiye'den Mısır'a yapılacak taşıma işi için aracılık ettiğini, Mısır'daki alıcının yükü teslim almayıp yükün millileştirildiğini, davacının demuraj yönünden taleplerinin davalılar yönünden geçersiz olduğunu, mahkemenin yetkili ve görevli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Zeytin Süs Bitkileri Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin davada pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Zeytin Süs Bitkileri Ltd. Şti. ile davacı taşıyıcı arasında da herhangi bir taşıma ilişkisinin mevcut olmadığı, taşıtan sıfatına haiz olan davalı ... Ltd.

Şti’nin davacıya karşı demuraj ücretinden sorumlu olduğu, alınan ilk bilirkişi raporunda demuraj ücretinin 60.300 USD olarak hesaplandığı, raporda diğer taleplere dair dosyada belge bulunmadığının belirtildiği, söz konusu eksik belge tespitine davacı vekilinin itirazının olmadığı, demuraj ücreti dışındaki ücretlere ilişkin davacı tarafca süresinde sunulmayan belgelere itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, davalı Zeytin Süs Bitkileri Ltd.

Şti. hakkındaki davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, davalı ... Ltd. Şti. hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 60.300,00 USD’nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... Ltd.Şti.vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, denizyolu ile taşınan malların alıcı tarafından teslim alınmaması nedeniyle demuraj ve bağlantılı diğer masrafların tahsiline ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dava dilekçesi ekinde ibraz edilen davacı tarafa ait delil listesinde, liman masrafına ilişkin belgeler delil olarak gösterilmiştir.

Mahkemece ön inceleme duruşmasında taraflara HMK'nın 140/5. maddesi gereğince usulüne uygun biçimde kesin süre verilmediği, yargılamanın 12.10.2015 tarihli duruşmasında demuraj dışındaki taleplerine yönelik belgelerini sunmak üzere davacı vekiline 2 haftalık kesin süre verildiği, verilen kesin süre içinde istenilen belgeler ibraz edildiği halde, bu belgeler değerlendirilmeksizin demuraj dışındaki diğer ücretler yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.