Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3647 K.2021/686

Taraflar arasında görülen davada Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 31.01.2019 tarih ve 2017/41 E. - 2019/45 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl dosyada davacılar vekili, davacılardan ... ile diğer davacıların murisi ... arasında, 2011 yılında buğday ve pancarın davalıya satımı için yapılan anlaşma gereği, peşin alınan satış bedelinin teminatı olarak ... tarafından Karaman 4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/4768 sayılı icra dosyasından takibe konulan 8.000.- TL, 60.000.- TL ve 65.000.- TL tutarındaki üç adet senedin, ... tarafından ise, aynı İcra Müdürlüğü'nün 2013/4770 sayılı icra dosyasından takibe konulan 56.000.- TL ve 16.000.- TL tutarındaki iki adet senedin teminat olarak verildiğini, daha sonra davacılar ...'ın 500 ton,

...'ın ise 100 ton olmak üzere toplam 600 ton pancarın davalının gösterdiği ... ve ...'a kantarda teslim edildiğini, muris ...'ın ise 140.780 kg buğdayı teslim ettiğini, teslim edilmeyen 99.220 kg buğday bedeli 54.984,41 TL ile takip tarihine kadar işlemiş 18.147,87 TL faizi toplamı 73.132,28 TL borç kaldığını ileri sürerek, davacıların 2013/4770 sayılı dosyada takibe konu bonoların tamamından, 2013/4768 sayılı dosyada takibe konu bonoların ise 106.076,47 TL tutarındaki bölümü sebebiyle borçlu olmadıklarının tespitine ve alacaklı aleyhine % 20 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini;

Birleşen davada ise davacı vekili, davacının keşide ettiği bononun, 100 ton pancara ilişkin peşin satış sözleşmesi sebebiyle teminat olarak verildiğini, söz konusu pancarın teslim edildiğini ileri sürerek, davacının davalıya Karaman 4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/4769 sayılı dosyasından borçlu olmadığının tespitine ve alacaklı aleyhine % 20 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Asıl ve birleşen dava bakımından davalı vekili, kararlaştırılan emtianın tesliminin davacılarca yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiğini, sözleşmelere konu buğday ve pancarın teslim edilmemiş olduğunu, dava konusu bonoların 2011 yılına ilişkin sözleşme sebebi ile verildiğine dair ispat yükünün davacılara ait olduğunu, davalı adına kantar fişi düzenlendiğini ancak pancar ve buğdayın başkalarına satıldığını, davalı elinde davacıların verdiği başka bonoların da bulunduğunu belirterek, davaların reddini ve davacılar aleyhine % 20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; somut olayda senetler malen düzenlendiğinden ispat yükünün davacı tarafta olduğu, davacıların avans olarak alınan para karşılığında buğday ve pancar teslim ettiklerini kanıtlamak zorunda oldukları, davacılar vekiline elinde bulundurduğu yazılı delillerini sunması için önel verilip verilen süre içerisinde davacılar vekili tarafından herhangi bir yazılı belge sunulmadığı, davacılar tarafından dayanılan kantar fişlerinde davalının imzasının bulunmadığı,

bu belgelerin kantarda kimin adı söylenirse onun adına düzenlenebilecek nitelikte olması nedeniyle HMK'nın 202. maddesindeki şartlar oluşmadığından davacıların tanık dinletme talebinin reddedildiği, diğer yandan davalı tarafın 25.10.2018 tarihli celsede bir kısım pancarın teslim edildiğini kabul etmekle birlikte bunların daha önceki sözleşmelere istinaden dosyaya sunulan iptal edilmiş bonolar karşılığında teslim edildiğini beyan ettiği, davacıların bunun aksini ispata elverişli herhangi bir delil sunmadığı,

icra takipleri hakkında verilmiş bir tedbir kararı bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın, birleşen davanın ve davalı tarafın tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.