Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4552 K.2021/6920

Taraflar arasında görülen davada Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17.09.2019 tarih ve 2018/272 E- 2019/341 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.02.2020 tarih ve 2020/69 E- 2020/181 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacılar hakkında davalı şirket tarafından Niğde 1.İcra Müdürlüğünün 2018/3606 E sayılı takip dosyası ile takip başlatıldığını, 11/03/2015 tanzim ve 15/11/2015 vadeli 122.500,00 TL bedelli senedin borç doğuran herhangi bir niteliğinin olmadığını, davacıların 2015 yılında davalı şirketten iki ayrı traktör aldıklarını ve trafiğe tescil edilerek davacılar adına kaydedildiğini, davalı şirket yetkilisinin trafik bedelinin kendisine ödenmesi için her iki davacıdan dava konusu senedin traktörlerin bedellerinin davalı şirkete ödendikten sonra iade edilmek üzere teminat olarak alındığını, senedin malen kaydı ile düzenlendiğini,

davacıların iki adet traktör satın aldıklarını başka bir mal almadıklarını, ticari defterlerin incelenmesini talep ettiklerini ileri sürerek söz konusu senet nedeni ile davacıların davalıya borçlu olmadığının tespitine, alacağın % 20'sinden az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalıların iddialarının doğru olmadığını, şirketten 2 adet değil, 3 adet traktör satın aldıklarını, alınan traktörlerin 2-3 yıllık bakımlarının tamamının davalı şirkette yapıldığını, tarım aletleri aldıklarını ancak ücretlerini ödemediklerini savunarak hukuki dayanaktan yoksun davanın esastan reddine, %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı tarafın defterlerinde davalı ile herhangi bir ticari ilişkiye rastlanılmadığı, 2015 yılı davalı ticari defterlerinde davaya konu 2 adet traktör satışına ilişkin 05/05/2015 tarihli 83844 yevmiye numaralı 56.000,00 TL bedelli ve 02/12/2015 tarihli 84074 yevmiye numaralı 90.000,00 TL bedelli faturaların kayıtlı olduğu, davalı tarafın iddia ettiğinin aksine senedin düzenlendiği tarihlerde üçüncü bir traktör satışına ilişkin ve tarım aletleri ile bakım ücretlerine ilişkin davacılar adına fatura kesilmediği ve ticari defterlerine kaydedilmediği,

2016 ve 2017 yıllarında davacılar adına kesilmiş faturalar sunulmuş ise de icra takibine konu senedin işbu alacaklar için düzenlendiği hususunun ispatlanamadığı, davacının traktör bedeli olarak yaptığını iddia ettiği 67.500,00 TL bedelli ödemenin 10/12/2015 tarihinde davalı taraf defterlerine kaydedildiği, 87.500,00 TL bedelli ödemenin ise şirket yetkilisi adına traktör bedeli açıklamasıyla banka kanalıyla havale edildiği, buna ilişkin dekontların dosyamız arasında yer aldığı, senedin düzenlendiği 2015 yılında traktör satışına ilişkin bedelin davacı tarafça ödendiğinin dosya kapsamında sabit olduğu,

senedin başka bir ticari ilişki kapsamında verildiği hususunun davalı tarafından ispatlanamadığı, davalının icra takibi başlatmakta kötüniyetinin varlığını ispatlayacak herhangi bir delilin dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davacıların Niğde 1. İcra Müdürlüğünün 2018/3606 esas sayılı dosyasından ve icra takibine konu bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacıların kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu bononun söz konusu traktörlerin satış bedeline karşılık düzenlendiği ve traktör bedellerinin ödenmiş olması nedeniyle dava konusu bononun bedelsiz kaldığı, davacının bu yöndeki iddiasının oluşa, dosya kapsamına ve hayatın olağan akışına uygun olduğu, bu gerekçeye dayalı yerel mahkeme kararında bu yönlerden usul ve esas yönünden herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı,

davalının istinaf başvuru sebeplerinin yerinde olmadığı ancak dava dilekçesi incelendiğinde davacının talebinin 11.03.2015 tanzim, 15.11.2015 vade tarihli ve 122.500,00 TL bedelli bono nedeniyle menfi tespit talebine ilişkin olup, dava değerinin 122.500,00 TL olduğu dikkate alındığında mahkemece hükümde alınması gereken nispi karar ve ilam harcı yönünden eksik harca hükmedildiği, bu durumun HMK’nın 355. maddesi kapsamında kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle resen gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile,

HMK 353/1-b.2 md. gereğince, Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 'nin istinafa konu edilen 17/09/2019 tarih ve 2018/272 E - 2019/341 K sayılı kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmesine, buna göre; açılan davanın kabulü ile; davacıların Niğde 1. İcra Müdürlüğünün 2018/3606 esas sayılı dosyasında icra takibine konu, keşidecisi davacı ..., aval vereni davacı Berkay Sarıgöl, lehdarı davalı şirket olan,11.03.2015 tanzim, 15.11.2015 vade tarihli ve 122.500,00 TL bedelli bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacıların kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.