Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/6703 K.2022/669

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.02.2019 tarih ve 2018/105 E. - 2019/175 K. sayılı kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.06.2020 tarih ve 2020/344 E. - 2020/545 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Avrupa Turizm Seyahat İnş. San. ve Tic. A.Ş işçisi ...'in işyerinde geçirdiği kaza sonucu tarafına bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin tazmini için Kastamonu İş Mahkemesi'nde açılan davanın kabulüne karar verildiğini, söz konusu iş kazası sebebiyle sigortalıya yapılan ödeme sonucu oluşan bakiye kurum zararının rücuen tazmini için Kastamonu İş Mahkemesi'nde 2017/220 Esas sayısı ile açılan davada davalı ... tarafından şirketin 08/10/2015 tarihinde ticaret sicilinden re'sen terkin edildiğinin tescil ve ilan edildiğinin bildirildiğini, mahkemece şirketin ihyası için süre verildiğini ileri sürerek Avrupa Turizm Seyahat İnş. San. ve Tic. A.Ş unvanlı şirketin tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu şirket işçisi ...'e bağlanan gelirlerin rücuen tahsili amacıyla 2014/179 Esas sayılı dosyanın açıldığı bu davanın kabulüne karar verildiği 02/03/2017 tarihinde kararın kesinleştiği, bakiye alacak yönünden Kastamonu İş Mahkemesi'nin 2017/220 sayılı dosyasında rücuen alacak davası açıldığı bu sırada söz konusu şirketin 08/10/2015 tarihinde ticaret sicilden resen terkin edildiğinin tespit edildiği, bu nedenle taraf teşkilinin sağlanamadığının anlaşıldığı, Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarında Avrupa Turizm...A.Ş'nin 75732 ticaret sicil numarasında kayıtlı olduğu,

"münfesih olmalarına veya sayılmalarına rağmen müdürlük tarafından kendilerine yapılan ihtar ve 18/05/2015 tarih 8822 sayılı ve 06/07/2015 tarih, 8856 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetelerinde yayınlanan ilanlara rağmen süresi içinde bildirimde

bulunmayan şirketin 08/10/2015 tarihi itibariyle sicilden resen terkin edildiği, kayıt içeriğinden dava konusu şirketin son 5 yıl genel kurul yapmadığı bu nedenle terkin edildiği"nin belirtildiği, TTK'nın geçici 7. maddesinde resen terkin koşullarının düzenlendiği, dosyada bulunan belgelerden Avrupa Turizm ... A.Ş hakkında resen terkin işleminin uygulandığı 08/10/2015 tarihi itibariyle hakkında açılmış derdest dava bulunduğu buna rağmen resen terkin işleminin gerçekleştirildiği ve şirketin ticaret sicilden terkin edildiği, davalının yaptığı işlemin hatalı ve TTK'nın geçici 7/2 maddesine açıkça aykırı olduğundan şirketin ihyasına terkin işlemi hukuka uygun olmadığından davanın kabulüne ve yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince, davalı sicil tarafından TTK'nın 7/4. maddesine göre ihyası istenen şirketin ticaret sicilinde kayıtlı son adresine ve şirketin en son yetkilisi olan ...'ya çıkarılan ihtarların tebliğ edilemediği, davalı sicil tarafından anılan maddedeki prosedüre uygun olarak ihyası istenen şirketin terkini gerçekleştirildiği,

davalı sicil tarafından şirketin sicilden terkin edildiği 08/10/2015 tarihinden sonra dava konusu Kastamonu İş Mahkemesi'nde ihyası istenen şirket aleyhine davacı idare tarafından 04/08/2017 tarihinde, yani terkin işleminden sonra rücuen tazminat davası açılmış olduğuna göre terkin işlemi TTK'nın 7/2. maddesine aykırı olmadığından, davalı sicilin, ihyası istenen şirketin terkin işlemi usul ve yasaya uygun olduğu, davanın açılmasına sebebiyet vermediği,

davalı sicil aleyhine vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi ile taleple bağlılık kuralına aykırı olarak yazılı şekilde şirketin sınırsız ihyasına karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle, davalı ...'nün istinaf başvuru sebeplerinin HMK'nın 353/(1)-b.2. maddesi gereği kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, ...'nün 75732 sicil numarasıyla kayıtlı Avrupa Turizm Seyahat İnş. San. ve Tic.

A.Ş'nin Kastamonu İş Mahkemesi'nin 2017/220 Esas sayılı dava dosyası ve devamı işlemler yönünden ihyasına karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin şirketin ihyasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde, davalı tarafından şirketin sicilden terkin edildiği 08/10/2015 tarihinden sonra dava konusu Kastamonu İş Mahkemesi'nde ihyası istenen şirket aleyhine davacı idare tarafından 04/08/2017 tarihinde, yani terkin işleminden sonra rücuen tazminat davası açılmış olduğundan, davalının davanın açılmasına sebebiyet vermediği gerekçesiyle yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmıştır.

Ancak, ihyası talep edilen şirket aleyhine açılan Kastamonu İş Mahkemesi’nin 2014/179 Esas ve 2017/5 Karar sayılı davanın varlığına rağmen şirketin, TTK'nın Geçici 7. maddesine göre 08.10.2015 tarihinde re'sen terkin edildiği, bu durumda terkin işleminin TTK'nın 7/2. maddesine aykırı olarak yapıldığı açıktır.

Her ne kadar davalı Sicil Müdürlüğü'nce bu hususun dava tarihinden önce bilindiği ileri sürülemez ise de keyfiyetin dava dilekçesi ile öğrenilmesi üzerine yargılamanın ilk celsesinde davanın kabul edilmemesi nedeniyle HMK'nın 312/2 maddesi koşullarının bulunmamasına bağlı olarak davalının yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilmesi gerekir.

Bu durumda, HMK'nın 326. maddesi uyarınca davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yasal dayanağı bulunmayan yazılı gerekçe ile davalının yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamasına hükmedilmesi hatalı olmuş ve kararın anılan nedenle bozulması gerekmiştir.