Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7120 K.2022/1953

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.10.2018 tarih ve 2018/116 E- 2018/376 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.06.2020 tarih ve 2019/133 E- 2020/491 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili.

15.08.2011 tarihinde dava dışı SAK Ayakkabıcılık A.Ş.'den müvekkili ile davalının eşit (% 50) hisseli olarak 97/009049 başvuru-185559 tescil nolu "PALET" markasını birlikte satın aldıklarını, taraflar arasında aynı gün 15/08/2011 tarihli protokol düzenlenerek "PALET" markasının tamamının müvekkiline devri konusunda davalıyla anlaşmaya varıldığını, anılan protokole göre markanın 35. sınıfta tescilli bulunmadığından protokol tarihinde şimdilik kaydıyla markanın %50 payının davalı şirkete verildiğini, davalının da 35. sınıfta marka tesciline başvurulacağının kayıt altına alındığını,

protokol şartlarına göre davalının 35. sınıfta marka tescilinden itibaren 30 gün içinde "PALET" markasını 25. sınıfta bulunan tescil hakkını (%50 hisseyi) bedelsiz olarak davacıya devretmesinin gerektiğini, davalının 2014/03021 tescil sayılı "Shoestore palet" ibareli markayı 35. sınıfta 19/02/2015 tarihinde tescil ettirdiği halde, 185559 tescil nolu "PALET" markasının %50 hissesini devretmediğini ileri sürerek dava konusu markanın müvekkiline devri ile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tarafların eşit (% 50) hisseli olarak 185559 tescil nolu "PALET" markasını birlikte satın aldıklarını, daha sonra aynı tarihli (15/08/2011) protokolün düzenlendiğini, müvekkilinin protokol gereği 29/11/2011 tarihinde 14, 18 ve 35. sınıflar için marka tescil başvurusunu yaptığını ancak başvurunun 35. sınıf için reddedildiğini, 35. sınıfta tescil yapılamadığı için devir yükümlülüklerinin bulunmadığını, 185559 nolu "PALET" ibareli markanın 35. sınıftaki devamı mahiyetinde markalarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 185559 sayılı "PALET" markasının kapsamındaki emtiaları içeren davalı tarafa ait 35. sınıfta tescilli marka bulunmadığı, davalının 15/08/2011 tarihli protokol hükümlerine aykırı hareket ettiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce.

HMK'nın 25/1. maddesi uyarınca hakimin iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamayacağı, davalı savunmasında sadece müvekkilinin 2014/03021 numaralı markasının, 185559 tescil nolu markadan farklı olduğu, bu nedenle de devir yükümlülüklerinin doğmadığının bildirildiği, hem davalının 2014/03021 numaralı yeni markasının, hem de dava konusu 185559 tescil nolu markanın asıl unsurlarının "Palet" ibaresinden oluştuğu, dolayısıyla iki markanın birbirinden farklı olduğuna dair davalı savunmasının doğru olmadığı,

davalının 2014/03021 numaralı markasının 35/1-5. sınıf hizmetler yönünden tescil edildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, 97/009049 başvuru 185559 tescil nolu dava konusu marka üzerindeki %50 oranındaki davalı hissesinin davacıya devrine, davacının tescil isteminin idari nitelikte olduğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.