Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7267 K.2022/1590

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.01.2018 gün ve 2015/364 - 2018/21 sayılı kararı onayan Daire'nin 03.03.2020 gün ve 2018/3784 - 2020/617 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, müvekkilinin davalı ... ile arasında domates alım satımı nedeniyle ticari ilişki bulunduğunu, mal bedeline karşılık verilen 31.05.2005 tarih ve 7.250,00 TL bedelli çeki ödediği halde tekrar icra takibine konu edildiğini, tarafların ticari defter kayıtları karşılaştırıldığında davalıya borçlu olmadığının ortaya çıkacağını ileri sürerek, Mersin 6. İcra Müdürlüğü'nün 2005/3064 Esas sayılı dosyasından dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada, davalı vekili, davacının takibe konu çek ile ilgili yaptığı bir ödemesi bulunmadığını, davacının iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen Mersin 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/732 esas sayılı dava dosyasında; davacılar vekili, müvekkilleri aleyhine davalılardan ...'in 06.05.2005 tarihli, 20.000,00 TL bedelli çeki icra takibine konu ettiğini, çek bedelinin ödendiğini, ödemeden ciro yolu ile hamil davalıların haberdar olduğunu ileri sürerek, müvekkillerinin takibe konu çek bedelinden borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davalılar vekili, davacıların iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerektiğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/302 Esas sayılı dava dosyasında; davacı ... vekili, müvekkili ...'ın ortağı bulunduğu Mesna Gıda Ltd. Şti.'nin davalıdan alacaklı olduğunu, müvekkilinin yapılan temlik sonucu davalıdan alacaklı hale geldiği için davalıya herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin, aleyhine 3 adet çeke dayalı girişilen icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davalı vekili, müvekkilinin temliknameyi kabul etmediğini, muvazaalı olduğunu, takibe konu çeklerden kurtulmak amacına yönelik bulunduğunu savunarak, davanın reddi ile %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl ve birleşen ikinci davanın ( Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/302 Esas sayılı dosyası) reddine, birleşen 1. davanın ( Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/732 Esas sayılı dosyası) ise kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine, karar Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesince onanmıştır.

Asıl ve birleşen dosyalarda davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.