Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/7808 K.2022/3126

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10.12.2018 tarih ve 2017/335 E. - 2018/454 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.09.2020 tarih ve 2019/339 E. - 2020/732 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “TAÇ” esas unsurlu tanınmış markaları bulunduğunu, davalının davacı markalarıyla iltibas yaratacak şekilde “TAÇ İhtişam-i Osmanlı + şekil” markasını 08 ve 21. sınıf emtialarda kullanılmak üzere 2016/08108 sayı ile tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itiraz üzerine başvurudan 21. sınıfta yer alan bir takım malların çıkarıldığını ancak diğer mallar için markanın tescil edildiğini, anılan karara karşı yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, başvurunun davacının "TAÇ" ibareli markalarından kaynaklanan kâdim kullanma,

tescilli markalardan faydalanma ve tanınmışlığından faydalanma haklarına açıkça aykırılık ve tecavüz teşkil edeceğini, davalının kötüniyetli olduğunu, davalının önceki tarihli markalarından dolayı başvuru konusu marka bakımından kazanılmış hakkının bulunmadığını ileri sürerek, YİDK’in 2017-M-6501 sayılı kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan mallar yönünden dava konusu başvurusu ile davacı markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, başvuru konusu ibare ile davacının itirazına mesnet markaların farklı olduklarını, başvuru kapsamında bırakılan malların davacı markalarının kapsamlarında

yer almadıklarını, bu nedenle markalar arasında bir iltibas doğmayacağını, TAÇ ibareli markanın ev tekstili ürünleri için tanınmışlığı bulunmasına rağmen, bu ürünler dışında her hangi bir bilinirliğinin olmadığını, bu nedenle davacı markalarından haksız yarar sağlama yahut onların itibar ve ayırt edici karakterlerini zedeleme gibi bir vakıanın da gerçekleşmeyeceğini, davalının da 8. ve 21. sınıf ürünler bakımından tanınmış "TAÇ" markalarının bulunduğunu, başvurunun kötüniyetli olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının "şekil+TAÇ İHTİŞAM-I OSMANLI" ibareli başvuru markasıyla davacının "TAÇ" ibareli tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, taraf markaları aynı tür veya benzer emtiaları içerdiğini, bu ürünlerin tamamı benzer tüketici kitlelerine hitap eden, benzer ihtiyaçları gideren, benzer dağıtım kanallarına sahip birbirleri yerine ikame edilebilir veya birbirlerini tamamlayan, sunum metodları, satışa sunuldukları yerler benzer olan emtialar olduğu,

davalının başvuru markasındaki TAÇ ibaresinin ve görsel şeklin, davacının tescilli TAÇ ibareli markası ile iltibas oluşturacak tarzda asli unsur olarak kullanıldığı, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makul düzeyde bilgilendirilmiş alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davalının başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden bunun davacının "TAÇ" ibare ve biçimli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, taraf markalarının idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı,

işletmesel kökenlerinin aynı olduğu konusunda ortalama düzeydeki tüketici kesiminde bir yanılgı yaşanabileceği bu açıdan 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki koşulların oluştuğu, bilirkişi rapordaki diğer bulgular sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 2017-M-6501 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2016/08108 sayılı marka tescilli olduğundan hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; ilk derece mahkemesince dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği ve bu kararın yalnızca davalılarca istinaf edildiği,

dolayısıyla istinaf incelemesinin de dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunup bulunmadığı hususu ile sınırlı olarak yapılmasının gerektiği, buna göre 2016/08108 sayılı "TAÇ İHTİŞAM-I OSMANLI+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "TAÇ" asıl unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamındaki mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu,

zira taraf markalarının asli unsurlarını "TAÇ" ibaresinin oluşturduğu, her ne kadar davalı tarafça, başvuru kapsamında yer alan 08. ve 21. sınıftaki mallarla, davacının markalarının kapsamında yer alan 24. sınıf mallar arasında benzerlik olmadığını savunmuş ise de, içinde tekstil mühendisi de bulunan bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda anılan mallar arasında benzerlik olduğunun açıklandığı ve raporun hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, somut olayda başvurunun gri, kırmızı ve beyaz renklerle oluşturulduğu ve davacı markalarına yanaşıldığı,

dolayısıyla davalı şirketin müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.