Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/1496 K.2022/568

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.11.2018 gün ve 2018/556 - 2018/1135 sayılı kararı onayan Daire'nin 18.11.2020 gün ve 2019/1811 - 2020/5163 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında acente aracılığı ile 2010 yılından itibaren makine kırılma sigorta poliçesi imzalandığını, bu kapsamda son olarak acente tarafından davalı adına 03.05.2011 başlangıç, 21.04.2012 bitiş tarihli poliçenin bitiş tarihini takiben, bu kez 21.04.2012 başlangıç, 21.04.2013 bitiş tarihli poliçenin 26.04.2012 tarihinde tanzim edildiğini, poliçe kapsamında teminat altına alınan rizikonun 07.06.2012 tarihinde gerçekleşmesi ve hasar dosyası ile 08.06.2012 tarihinde davalı ... şirketine bildirim yapılmasına rağmen,

davalı tarafından 15.11.2012 tarihli yazı ile rizikonun gerçekleştiği tarihte herhangi bir prim tahsilatı olmadığı ve sigorta poliçesinin yürürlüğe girmediğinden bahisle hasar tazminatı talebinin reddedildiğini, söz konusu poliçenin prim bedellerinin acente aracılığı ile ödendiğini ileri sürerek, 98.830,17 TL sigorta tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.