Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3814 K.2022/7842

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22/01/2021 tarih ve 2019/401 E.- 2021/19 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 25/03/2021 tarih ve 2021/351 E.- 2021/355 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı adına Türk Patent nezdinde 2017/05211 ve 2017/05213 sayı ile tescilli sandalye ve bank tasarımlarının başvuru tarihinde yenilik ve ayırt edicilik kriterlerine haiz olmadığını, 2017 yılında tescil başvurusu yapılan ve tescil ettirilen sandalye ve bank tasarımlarının ilk kez dava dışı KETER firması tarafından, dava konusu tasarımların tescil müracaatından önce piyasaya sürüldüğünü, karşılaştırmaya tabi tasarımlar arasında belirgin bir farklılığın bulunmadığını ileri sürerek 2017/05211 ve 2017/05213 sayı ile tescilli endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu, bilgilenmiş kullanıcı gözü ile müvekkilinin tasarımlarının aynısı ve ayırt edilemeyecek kadar benzerlerinin dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmadığını, davacının delillerinin kesin olarak internete yüklenme tarihlerinin tespit edilemediğini, hükümsüzlüğe gerekçe oluşturacak tasarımlar olmadıklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; tasarımda önemli olanın teknik ve bilimsel yönden ziyade, görünüm, şekil, doku ve ergonomi gibi özellikler olup, temel itibariyle korumanın bu görünüm için değerlendirildiği, bu dış görünüşün hukuki korumadan yararlanması için yeni ve ayırt edici özelliklere sahip olması gerektiği, mahkemece alınan 01/10/2020 havale tarihli raporda,

davalı yana ait 2017/05211 ve 2017/05211 tescil nolu tasarımlar ile dava dışı Keter firmasının satışa sunduğu tasarımlar arasında ayırt edilemeyecek derece benzerlik bulunduğu ve bilgilenmiş kullanıcı nezdinde farklılık oluşturmadığı yönündeki bilirkişi görüşlerine iştirak edildiğinden, yenilik ve ayırt edicilik vasfı taşımayan tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı adına 07/08/2017 tarihli başvuru üzerine 2017/05211 ve 2017/05213 numarası ile tescil edilen tasarımların, KETER firmasının 28/03/2016 tarihli satış teklifi broşürü ile piyasaya sürdüğü, Allibert Delona marka ürünler ile arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğu, bilgilenmiş kullanıcı nezdinde farklılık oluşturmadığının bilirkişi raporunda tespit edildiği, davalının tescil başvuru tarihi 07/08/2017 olduğu,

davacının dosyaya sunulan ve bilirkişi tarafından incelenen, Allibert Delona marka ürününün, 28/03/2016-06/04/2016 tarihlerini kapsayan satış teklifi ürün broşürü, 04/04/2016 ve 25/04/2016 tarihli video kaydının tarihleri nazara alındığında, Allibert Delona marka ürünün Türkiye'de kamuya sunulma tarihinin en geç 28/03/2016 olduğununu gösterdiğinden ve davalı tarafın tescil başvuru tarihi ile arasında 12 aydan fazla süre olduğu tespit edildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.