Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4269 K.2022/7939

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.06.2019 tarih ve 2018/405 E. - 2019/300 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.03.2021 tarih ve 2019/1154 E. - 2021/348 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2016/91162, 2016/107994, 2016 107989, 2015 95149, 2015 95148, 2013 90018, 2013 02932, 2013 02924 sayılı ve "UD Dönerci Et İskender", "UD Köfte İskender", "UD Izgara Köfte", "UD Usta Köfte", "UD Izgara Köfte", "UD", "Usta Dönerci", "Usta Dönerci" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin “UDI USTADAN DÖNER IZGARA KEBAP” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin markalarının tanınmış olup, dava konusu markanın müvekkili markaları ile iltibas yaratacak derece benzer olduğunu,

YİDK kararında dava konusu markanın asli unsuru "UDI" olarak belirlenmesine rağmen müvekkilinin markalarında asli unsur olan "UD" ibaresinin sonuna "I" harfi eklenmek suretiyle benzerliğin maskelenmeye çalışıldığının görmezden gelindiğini ileri sürerek 2018-M-7117 sayılı YİDK kararının iptalini, başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, markalarda ortak olarak yer alan "usta" ve "döner" ibarelerinin 43. sınıfta yer alan hizmetler bakımından ayırt ediciliğinin bulunmadığını, "usta dönerci+şekil" ibaresinden oluşan davacı markasının ayırt ediciliği düşük, zayıf marka olduğunu, zayıf ibareleri marka olarak tescil ettirenlerin, benzer markaların kullanımına rıza göstermek mecburiyetleri bulunduğunu, davacının tanınmışlığı ve davalının kötüniyetinin ispat edilemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Diğer davalı vekili, dava konusu marka ile davacının itirazına mesnet markalarının benzer olmadığını, iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; başvuru kapsamındaki 43. sınıftaki malların itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür/benzer oldukları, davalının başvuru markasının “UDI USTADAN DÖNER IZGARA KEBAP” kelimeleri ile harf kombinasyonundan oluştuğu, “UDI” kısaltmasının ustadan döner ızgara kelimelerinin baş harflerinden oluşturulduğu,

davacı markalarının ise "UD DÖNERCİ ET İSKENDER", "UD Köfte İskender", "UD Izgara Köfte", "UD USTA KÖFTE", "UD IZGARA KÖFTE", "UD", "USTA DÖNERCİ", "Usta Dönerci" kelime ve harf kombinasyonlarından oluştuğu, “UD” kısaltmasının usta döner kelimelerinin baş harflerinden oluştuğu, taraf markalarında ortak olarak geçen “döner, dönerci, köfte, ızgara, iskender” gibi kelimelerin 43.sınıf yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri için tanımlayıcı olduğu ve ayırt ediciliğinin düşük bulunduğu, taraf markalarındaki esas unsurun davalı markasında “UDI”, davacı markalarında ise “UD” olduğu,

davacı markasının esas unsuruna eklenen “I” harfi ile başvuru markasının ayırt edici hale gelmediği, markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde anlamsal, görsel ve işitsel olarak birbirinin aynı/benzeri veya devamı olduğu intibaı uyandırdığından davalı başvurusu ile davacı markaları arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1 bendi anlamında karıştırılma tehlikesi olduğu,

davacı tarafından tanınmışlığa ilişkin deliller sunulmadığı gibi, davalının başvurusunun, davacı markaları açısından tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yarar sağlayabileceği ve markanın itibarına zarar verebileceği gerekçesi 6769 sayılı SMK’nın 6/4 ve 6/5 maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı, davalı şirketin kötüniyetli bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile TPMK YİDK'nın 2018-M-7117 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük ve sicilden terkin ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı itirazına mesnet "UD" asıl unsurlu markalar ile "UDI" asıl unsurlu dava konusu marka başvurusu arasında, tescili talep edilen 43. sınıf hizmetler bakımından 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca iltibas tehlikesinin olduğu, dava konusu 43. sınıf hizmetler, davacının "UD" asıl unsurları markaları kapsamında aynen yer aldığından mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetinde gıda mühendisinin yer almamasının eksiklik olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka başvurusuna itirazın reddi yönündeki YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüyle; YİDK kararının iptaline ve dava konusu marka henüz tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük ve sicilden terkin ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Marka başvurusunda karıştırılma ihtimali değerlendirilirken; her iki markanın ayırt edici unsurları dikkate alınır. Ayırt edici özelliği bulunmayan işaretler ile vasıf bildiren işaretler marka korumasında dikkate alınmaz.

Davaya konu somut olayda davalının marka başvurusu “UDI USTADAN DÖNER IZGARA KEBAP” ibaresiyle harf kombinasyonundan oluşmakta iken itiraza gerekçe gösterilen davacı markaları ise "UD DÖNERCİ ET İSKENDER, UD Köfte İskender, UD Izgara Köfte, UD Usta Köfte, UD Izgara Köfte, UD, Usta Dönerci, Usta Dönerci” ibarelerinden oluşmaktadır. “UD” kısaltmasının “usta ve döner/döneri” kelimelerinin baş harflerinden oluştuğu, davalı başvurusunda ise “Ustadan. Döner.

Izgara” kelimeleri ile bu kelimelerin baş harfleri olan "UDI" kısaltmasından oluştuğu ve bu kısaltmaların tek başına sahiplerine üstün hak sağlayacak niteliklerinin bulunmadığı gözetilerek mahkemece YİDK kararının iptali davası yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış hükmün temyiz eden davalı kurum yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.