Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4876 K.2022/2568

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04.11.2019 gün ve 2019/148 - 2019/385 sayılı kararı onayan Daire'nin 06.04.2021 gün ve 2020/1213 - 2021/3347 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkillerinin, davalı ... tarafından, lise üçüncü sınıflarda okutulmak üzere İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük Ders Kitabı hazırlamak üzere 1997 yılında görevlendirildiğini, üç yıl boyunca diğer yazarlarla birlikte komisyonda çalıştıklarını ve oluşturulan taslak kitabın üç defa Bakanlığa gönderildiğini, en son 2000 yılının sonlarında gönderilen taslak üzerinde Bakanlıkça bir düzeltme yapılmadığını ve müvekkillerinin yer aldığı komisyona, kitabın yayınlanmasının askıya alındığının şifahen bildirildiğini,

2004 yılında Bakanlık tarafından aralarında davalı ...'in de yer aldığı yeni bir komisyonun görevlendirildiğini, söz konusu komisyon tarafından üç aydan daha kısa bir sürede dava konusu İnkılap Tarihi kitabının hazırlandığını, söz konusu kitabın müvekkilleri tarafından yazılan ve üçüncü kez Bakanlığa düzeltme için gönderilen kitapla büyük ölçüde aynı olduğunu, çok az bir kısmında değişiklik yapıldığını, kitabın hiçbir baskısında müvekkillerinin isimlerine yer verilmediğini, buna ilişkin olarak yeni komisyondan görüş isteyen Bakanlığa, yeni komisyonun başkanı olan davalı ... ile diğer kitap yazarlarının olumsuz yanıt verdiğini,

kitabın Bakanlık tarafından basılarak okullara ve öğrencilere dağıtılması suretiyle müvekkillerinin FSEK'den kaynaklanan mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 1.000.- TL maddi tazminat ile 30.000.- TL'den az olmak üzere manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş yargılama sırasında talep ettikleri maddi tazminat bedelini ıslahla her iki müvekkili için toplam 36.000.- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... ve davalı ... vekili; ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile manevi tazminat istemi yönünden; her bir davacı için 1.750,00 TL olmak üzere 3.500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...

Bakanlığından dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat istemlerinin reddine, hüküm özetinin ilanına, davaya konu eserin basım ve yayımının men i ve durdurulması isteminin konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat yönünden açılan asıl ve birleşen dosyada davanın kabulüne, (fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına), davalı ... ile birlikte diğer davalı ...

Bakanlığından talep edilen her bir davacı açısından 1.000,00 TL hesabıyla toplam 2.000,00 TL telif tazminatının dava tarihinden itibaren her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara eşit olarak verilmesine, ıslah yolu ile davalı ... açısından talep edilen 34.000,00 TL telif tazminatının ıslah tarihi olan 30/10/2012 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı ...

Bakanlığından alınıp davacılara eşit olarak verilmesine dair karar davalı ... vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme itirazlarının gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalı ... harçtan muaf olup, aleyhine hüküm kurulması halinde harçlar yönünden sorumluluğuna hükmedilmemesi gerekirken, hükmün (9) numaralı bendinde asıl ve birleşen dosyalarda yapılan yargılama giderleri içerisine ilk harç tutarı olan 1.362,60 TL de dahil edilerek toplam 2.704,60 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de, tek başına bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK veya HMUK 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.