Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5437 K.2022/9463

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21.03.2019 tarih ve 2017/455 E- 2019/160 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.04.2021 tarih ve 2019/1360 E- 2021/546 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın seri marka olarak da görülebilecek “selis” ibareli birçok markasının olduğunu, Selis çatı markasının yanına “bankart” ibaresi eklemek suretiyle davacının seri “bankkart” markalarına yaklaşmaya çalışıldığını, sektörde birçok farklı kullanım örneği olmasına rağmen davalının özellikle yakın ibareyi tercih ettiğini, “selis” ibaresinin bilinirliğinin düşük olması sebebiyle tüketicinin “bankart” ibaresine odaklanarak markaları karıştırabileceğini, bankalar arasında kredi ve hesap kartları üzerinde ortaklıklar kurulduğu ve ortaklık kuran bankaların aynı altyapıları kullandığını,

tüketicinin ise bu altyapı ortaklığından haberdar olduğu ve iltibas riskinin arttığını, YİDK kararındaki emtianın riskinin yüksek olması sebebiyle tüketicinin daha dikkatli seçimlere sahip olduğu varsayımının gerçeği yansıtmadığını, 1980’li yıllardan itibaren kullanılan markanın tanınmışlığı sebebiyle ayırtedicilik kazandığını ileri sürerek YİDK’ in 2017-M-8485 sayılı kararının iptaline, dava konusu “selisbankkart” markasının hükümsüz sayılmasını, sicilden terkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Şirket vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu, davalının ikincil marka olarak “Selisbank” markasını seçmiş olduğu ve dolayısıyla “selisbankart” markası için başvurduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, tüketici kitlesinin karıştırma ihtimalinin mevcut olmadığını, müvekkilin haksız yarar sağlamadığı ve davacıya zarar vermediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili, davalı Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava konusu markanın tescili talep edilen emtianın tümünün davacı markaları altında tescilli olduğu, dava konusu markanın, düz yazı ile şekil unsuru ihtiva etmeksizin “Selisbankart” ibaresini beyaz zemin üzerine siyah yazılı şekilde, herhangi bir şekil unsuru ihtiva etmediği, davaya mesnet markaların ortak görülebilecek yazı ibaresi olan “ban(k)art” dışında baskın ve çok renkli ve çeşitli görsel öğeler içerdiği, görsel olarak taraf markaların “bank(k)art” ortak unsuru dışında başka hiçbir ortak noktada buluşmadığı,

ortak nitelikli “bank(k)art” ibaresi tek başına görsel benzerlik kurmak için yeterli olmadığı, bütünsel açıdan yapılan değerlendirmede “selis-bankart”’ ibaresinin 2013/07173 sayılı markada yer alan ibarelerden yeterince farklılaştığı, anlamsal benzerlik bulunmadığı, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arsında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı,

gerek bütünsel gerekse içerisinde bulunan diğer unsurlar nedeniyle başvuru konusu işaretin davacı markalarını sunan işletmeyle idari ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçiminde bir algılama oluşturmayacağı, somut olayda, “bank(k)art” ibaresinin tanımlayıcı olup olmamasından bağımsız şekilde, markaların benzemediği davacı ... davalı yan markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, dava konusu marka işaretleri arasında m. 8/1-b anlamında benzerlik bulunmadığı, kötüniyet iddiasının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı Şirketin "SELİSBANKART" ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet "BANKKART" esas ibareli markaları arasında, görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı,

işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürün ve hizmetler için ayırdığı satın alım süresi içinde, "SELİSBANKART" şekli ibareli işareti gördüğünde bunun "BANKKART" ibareli markalardan farklı bir marka olduğunu algılayabileceği,

556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki koşulların somut uyuşmazlıkta bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK' nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.