Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5770 K.2023/244

Taraflar arasındaki Türk Patent Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/36378 başvuru nolu "durasystem" ibareli marka başvurusuna davalı şirketin "Dura" ibareli markalarına dayalı olarak yaptığı itirazın, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edildiğini ve bir kısım malların başvuru kapsamından çıkarıldığını, bu karara yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, zira müvekkilinin 1817 yılında Almanya’da kurulduğunu, "DURA" markasını ilk olarak 1953 yılında tescil ettirdiğini, faaliyette bulunduğu ülkelerde ve Türkiye’de de bu markasını yaygın olarak kullandığını,

müvekkilinin ticaret unvanında da yer alan "dura" ibaresini korumak amaçlı pek çok seri markasını davalıdan çok daha önce pek çok ülkede aynı sınıflarda tescil ettirdiğini, "DURAVIT" ibareli markasının 2001 yılından bu yana 06, 09, 11 ve 20 nci sınıflarda ülkemizde tescilli olduğunu, anılan marka nedeniyle müvekkilinin dava konusu başvuru üzerinde müktesep hakkının bulunduğunu, davalının "DURA" ibareli markalarını, müvekkilinin markalarından çok uzun bir süre sonra tescil ettirdiğini,

kaldı ki müvekkili başvurusu ile redde mesnet markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını ileri sürerek YİDK'in 2018-M-1359 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve kanuna uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili markaları ile dava konusu başvuru arasında iltibasa yol açacak derecede iltibas tehlikesinin bulunduğunu, davacı tarafın gerçek hak sahipliğine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını, aksine müvekkilinin "DURA" ibaresini uzun yıllardır kullandığını, dolayısıyla markanın asıl sahibinin müvekkili olduğunu, davacının kazanılmış hakkının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, her iki taraf markasında da ortak unsurun “DURA” kelimesi olduğu, tüketicilerin aynı/benzer emtiaları taşıyan bu ürünleri yan yana, benzer satış kanallarında, aynı ya da sıralı raflarda görmesi halinde algılayacağı ilk ve öncelikli unsurun “DURA” ibaresi olacağı, markalardaki sair unsurları ise ürün adı, çeşidi, yeni modelinin ismi gibi yorumlayacağı, dava konusu 2017/36378 sayılı Durasystem ibareli başvuru kapsamından;

davalı itirazları neticesinde çıkartılmasına karar verilen 11 ve 19 uncu sınıf emtialar açısından, davalının önceki tarihli markaları ile başvuru konusu marka arasında iltibasa neden olabilecek bir benzerliğin mevcut olduğu, davacı yanın müktesep hak iddialarına konu markalar yönünden Yargıtay içtihatları uyarınca müktesep hakkın şartlarının oluştuğundan bahsedilemeyeceği, ticaret unvanının varlığı nedeniyle kendi başvurusu yönünden yaptığı itirazın da yerinde görülmediği, ticaret unvanına dayalı olarak ancak 3 üncü kişilerin marka başvurularına itiraz hakkı tanındığı,

kendi başvurusu yönünden tescilli benzer bir markanın varlığına rağmen tescil engelini aşmasını engelleme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin müktesep hak sahibi olduğunu, Mahkemenin kabulünün aksine müvekkilinin yalnızca duravit ibaresini kullanmadığını, "dura" ibaresini kullanarak pek çok farklı marka türettiğini, Mahkemece müvekkilinin ticaret unvanı nedeniyle de hak sahibi olmadığının kabul edildiğini, bu kabulün de doğru olmadığını, davaya konu markaların birbirlerinden farklı olduklarını, kötü niyet iddialarının incelenmediğini, YİDK iptal davasının sınırlarının aşıldığını davalının itiraz aşamasında ileri sürmediği “Dura” ibaresini davacıdan daha önce kullandığı iddiasını ortaya attığını, yine seri marka iddialarının da değerlendirilmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla "Durasystem" ibareli başvuru ile redde mesnet "Dura" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Sinai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira markaların asli unsurlarının "DURA" ibaresinden oluştuğu, başvuruda farklı olarak yer verilen "System" ibaresinin başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı,

davacının eski tarihli markasının "DURAVIT" ibareli olması ve asli unsurunun dava konusu başvurudan farklı bulunması karşısında bu markanın, dava konusu başvuru yönünden davacıya müktesep hak sağlamayacağı, bunun dışında kalan davacıya ait "dura" ibareli markaların ise uzun süreli tescil şartını sağlamadığı, dolayısıyla dava konusu başvuru üzerinde davacının müktesep hakkının bulunmadığı, davacının ticaret unvanında "Dura" ibaresinin yer almasının da başvurunun tesciline imkan vermeyeceği, bu talebin yasal bir dayanağının bulunmadığı,

davanın marka başvurusunun reddine ilişkin YİDK kararının iptaline ilişkin olması karşısında redde mesnet markaların kötü niyetli olarak tescil edilip edilmediklerinin işbu davada tartışılmasının mümkün olmadığı, davacının seri marka iddialarının ise Mahkemece değerlendirilerek yerinde görülmediği ve Mahkemenin bu kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilli temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,