Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5852 K.2022/7526

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.10.2020 tarih ve 2020/76 E. - 2020/187 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “DOĞATARIM+ŞEKİL” ibareli markanın 01, 05 ve 31. sınıflardaki mal/hizmetlerde adına tescili için 2013/53146 sayı ile davalı Kurum nezdinde başvuruda bulunduğunu, davalı şirketin başvurularına itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından davalı şirket itirazının kabul edilerek tescil başvurusunun reddine karar verildiğini, bu karara karşı yapılan itirazın ise YİDK’in 11/11/2014 tarih 2014-M-15318 sayılı kararı ile reddedildiğini, müvekkilinin 24/10/1994 tarihinden itibaren ticari faaliyetini “DOĞA TARIM” ticaret unvanı ile aralıksız sürdürdüğünü, müvekkilinin önceye dayalı üstün hakkı,

eskiye dayalı kullanım hakkı bulunduğunu, görsel işitsel ve tertip düzeni açısından birbirinden farklı olduğunu, ileri sürerek, YİDK’in 11/11/2014 tarih 2014-M-15318 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin markaları ile davacı markasının orta seviyede tüketici nezdinde iltibas teşkil ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı yana ait 2010/28470 ve 2013/11679 sayılı “DOĞA” esas unsurunu içerir markalar ile davacı yana ait dava konusu 2013/53146 sayılı “DOĞATARIM” ibareli markanın yayına çıkan emtia yönünden aynı veya benzer oldukları, işaretler arasında da görsel, fonetik ve anlamsal olarak yüksek düzeyde benzerliklerin mevcut olduğu, her ne kadar 01. ve 31. sınıf ile 05. sınıf malların hitap ettikleri tüketici kitleleri farklı algı ve bilinç düzeyine sahip tüketiciler iseler de işaretler arasındaki benzerliğin her iki tüketici kitlesi nezdinde de iltibas ihtimalini doğuracağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı şirketin markalarında yer alan “DOĞA” ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük seviyede olduğu, davacının başvuru işaretinin davalı şirketin markalarında bulunan mesajlardan hiçbirini ifade etmediği, aksine davacı başvurusuna konu "DOGA TARIM" ibaresinde tamamen davacı şirketin iştigal konusuna yollama yapıldığı, dava konusu markada davalı markalarıyla işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, davalı şirketin “DOĞA” ibaresini içeren markasının tanınmış olmadığı,

davalı şirkete ait “DOĞA KOLEJİ” ibareli markasının belli seviyede eğitim ve öğretim hizmetleri bakımından ilgili sektörde belli bir bilinilirliğinin bulunduğu ancak bu bilinirliğin somut olayda başvuru markasının tescil kapsamı itibariyle KHK'nın 8/4. maddesindeki riskleri doğurmayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile, TPMK YİDK'nın 2014-M-15318 sayılı kararın iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.