Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/6005 K.2023/802

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2004/46218 tescil numaralı "WIC..." ibareli markanın sahibi olduğunu, bu markanın 10., 25. ve 26. sınıflarda tescilli olduğunu, davalının da müvekkili ile aynı ayakkabıcılık alanında faaliyet gösterdiğini ve 2016/90496 tescil numaralı "..." ibareli markasını 25. sınıfta tescil ettirdiğini, davalı markasının müvekkili markası ile iltibas oluşturduğunu, davalı ile müvekkili aynı sektörde faaliyette bulunduğundan davalının müvekkilinin markasından haberdar olması nedeniyle tescilinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalıya ait markanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci, 6 ncı ve 25 inci maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı markasının "..." şeklinde okunurken müvekkilinin markasının "..." şeklinde okunduğunu, her iki markada "..." ibarelerinin ortak olduğunu, Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) nezdinde "..." ibaresi içeren birçok marka bulunduğunu, davacı markasının piyasada bilinen bir marka olmayıp karıştırılma ihtimalinin de söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hem markanın hem de mal veya hizmetlerin aynı olması durumunda marka hakkının ihlalinin söz konusu olacağı, mal ve hizmetler aynı ya da benzer ise bu kez markaların aynı ya da benzer olup olmadıklarının incelenmesi gerektiği, somut olayda davacı tarafa ait tescilli "... + şekil" markasının İngilizce bir sözcükten ibaret olup sözlük anlamının sepet örgüsü olduğu, davalı tarafa ait markanın ise "..." ibaresi olup karşılığı olmayan yabancı bir kelime olduğu,

her iki marka birlikte dikkate alındığında, yabancı kelimelerden ibaret olup markaların tek ortak yönünün sonlarındaki "..." ibaresi olduğu, bir bütün hâlinde bakıldığında "..." ibaresi dışında markaların söylemlerinin, anlamlarının benzer olmayıp baştaki harf diziliminin farklı olduğu, "..." ibaresinin bir çok spor ayakkabı markasında sonda kullanılan bir ibare olduğu ve baştaki ibareler de bir bütün hâlinde ayırt edici olup ortalama tüketici nezdinde markaların bir bütün hâlinde karıştırılma ve benzerliğinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline ait markanın ayakkabı sektöründeki kişiler tarafından bilinen bir marka olduğunu, davalının daha önce 2014/19513 tescil numarası ile "WAYKIRS" markasını 25. sınıfta tescil ettirmek istediğini, ancak TPMK'nın reddettiğini, davalının bunun üzerine dava konusu markayı kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, Mahkemenin bilirkişi incelemesi yapmadan karar vermesinin doğru olmadığını, davalının imalathanesinin Sultangazi'de bulunduğunu, müvekkilinin ilk fabrikasının da aynı ilçede olduğunu, müvekkilinin şu anda Güneşli'de faaliyette bulunduğunu,

davalının imalathanesi ile müvekkilinin fabrikası arasında 5-6 km mesafe bulunduğunu, davalıya 08.10.2015 tarihinde ihtarname gönderilmesine rağmen marka tescili yaptırmasının davalının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini ve dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, markaların yazılış, okunuş, anlam ve görsel algı yönünden tamamen aynı olduğunu, iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalının müvekkiline ait markasının piyasadaki tanınmışlığından yararlandığını, markaların aynı sınıfta tescilli olduğunu belirterek yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait 2004/46218 tescil numaralı "... + şekil" markasının 10., 25., 26. sınıflarda tescilli olduğu, davaya konu "..." markasının ise 25. sınıfta tescilli olduğu, iltibas değerlendirmesi açısından yapılan incelemeye göre taraf markalarının okunuşlarının aynı olduğu, 25. sınıf bakımından her iki tarafın markasının tescilli olduğu, buna göre ortalama tüketici nezdinde markaların karıştırılma ve iltibas tehlikesinin bulunduğu,

öte yandan Türkiye'de "..." sözcüğünün anlamının tüketiciler tarafından bilinmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, davalıya ait 2016/90496 tescil numaralı "..." markasının tescilli olduğu 25. sınıf yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı markası ile davalı markasının yazılış, okunuş, şekil ve anlam olarak birbirine benzemediğini, iki markadaki ortak kelime olan "..." ibaresi ile ilgili TPMK nezdinde tescilli birçok markanın olduğunu, bu ibarenin tek başına koruma değerinin olmadığını, aynı faaliyet kolunda olsa bile markaların şekil, görsel ve işitsel unsurlar ile bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davacı markasının piyasada maruf bir marka olmadığını, tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davalı markasındaki "WAY" ibaresinin davacı markasına göre okunuşunun farklı olduğunu ve daha geniş yer kapladığını belirterek istinaf mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka hükümsüzlüğü ve sicilden terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,