Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7 K.2022/1605

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.10.2020 tarih ve 2020/291 E. - 2020/341 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 21.11.2014 tarih ve 2014/95489 sayılı ve 29, 30, 31, 32 ve 43. sınıf mal ve hizmetleri içeren "ÖZ URFALI HACI USTA" ibareli marka tescil başvurusunun, davalının “HU HACI USTA + Şekil” markasını mesnet göstererek yaptığı itiraz sonucu kısmen reddedildiğini, dava konusu markanın davacının 2005/33443 sayılı "UHU URFALI HACI USTA" ibareli tescilli markasının devamı niteliğinde olduğunu, davacının müktesep hakkının bulunulduğunu, davacı başvuru markasının redde mesnet marka ile iltibasa sebep olacak kadar benzer olmadığını ileri sürerek, TPMK YİDK'nın 2016/M-10436 sayılı kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, anlamsal, görsel ve seçsil olarak başvuru konusu "ÖZ URFALI HACI USTA" ibareli işaret ile davalının "HU HACI USTA" ibareli markaların bıraktığı genel izlenimin aynı olduğunu, farklılıkların yeterince ayrıt edicilik sağlamadığını, mal ve hizmet sınıflarının aynı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davacının daha önceki 2005/33443 sayı ile tescilli markası dikkate alındığında "HACI USTA" asıl unsurlu başvuru konusu marka açısından kazanılmış hakkı olduğu, önceki tarihli markanın sadece 43. sınıfta bulunan mal ve hizmetler bakımından tescilli olduğu, dolayısıyla 43. sınıf hizmetler bakımından YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2016/M-10436 sayılı kararının 43. sınıf mal ve hizmetler yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.