Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/7913 K.2022/8647

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.10.2019 tarih ve 2019/331 E. - 2019/417 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili.

2007 yılında kurulan müvekkilinin özellikle mobil uygulamalar, mobil pazarlama, uygulama ve yazılım geliştiren, markalar ve tüketiciyi ortak platformlarda buluşturan dijital iletişim çözümleri ve reklam mecraları yaratan bir şirket olduğunu, 2014/82766 sayılı "HEDİYELİ OYUN" ibaresinin tescili için yapılan başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7/1-a ve c maddeleri uyarınca davalının Markalar Dairesi Başkanlığınca reddedildiğini, bu karara karşı yapılan itirazın ise YİDK tarafından kısmen kabul edildiğini, bir kısım emtialar yönünden itirazın reddedildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

söz konusu ibarenin başvuru kapsamında bulunan tüm hizmetler yönünden ayırt edici niteliğe sahip olduğunu, kurum nezdinde de müvekkilinin başvurusuna benzer ve aynı unsurları içeren yüzlerce markanın mevcut olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2015-M-8521 sayılı kararının iptalini, başvuru kapsamındaki bütün sınıflar yönünden müvekkiline ait markanın tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili; tescili talep edilen sınıflarda davacının başvuru markasının 556 sayılı KHK’nın 7/1-a, c maddeleri uyarınca tescilinin mümkün olmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve bu maddenin yollamasıyla KHK’nın 5. maddesi uyarınca, bir işaretin marka olarak tescil edilebilmesi için soyut ve somut ayırt ediciliği birlikte sağlaması gerektiği, dava konusu başvuru markasındaki “HEDİYELİ OYUN” ibaresinin, başvuru kapsamındaki 35. sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden marka algısı oluşturmayıp, satıma konu ürünün özelliği gibi algılanacağından mülga 556 sayılı KHK’nın 5 ve 7/1-a maddeleri anlamında somut ayırt edici nitelikten yoksun ve marka olarak tescil edilemeyecek işaretlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.