Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/8966 K.2022/9611

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21.05.2019 tarih ve 2019/89 E. - 2019/248 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait cam emtiasının davalı şirket tarafından Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalandığını, müvekkiline ait araç ile taşınırken hasara uğradığını, zararın ödenmesi için ihbar yapılmasına rağmen davalı tarafça müvekkili çalışanı olan şoförün SRC4 belgesinin bulunmaması nedeniyle hasarın poliçe kapsamında bulunmadığından bahisle ödemenin yapılmadığını, oysa kazanın oluşumundan SRC4 belgesinin olmamasının etkisinin bulunmadığını bu nedenle hasarın poliçe kapsamında kaldığını ileri sürerek 16.522,82 TL tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ticari araçlarda çalışan şoförlerin, sürücü mesleki yeterlilik belgesi almasının zorunlu olduğunu, bu durumun poliçe özel şartlarında açıkça belirtildiğini, davacı tarafından yapılan nakliyede sürücünün SRC4 belgesine sahip olmadığını, bu sebeple hasarın teminat kapsamında bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre, dava konusu hasarın poliçe teminatı kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.