Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1384 K.2023/1236

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin davalı şirkete, aralarında mevcut olan ticari ilişki çerçevesinde tarım malzemesi satıp teslim ettiğini, ancak davalının bakiye borcunu ödemediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla 5.000,00 TL talep etmiş, 16.07.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile dava konusu değeri 97.620,88 TL'ye yükselterek bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarını yazılı belge ile ispat etmesi gerektiğini, davacının yazılı belgeye dayanmayan ispata yönelik delillerini kabul etmediklerini, davacının davalı şirketten hiç bir alacağının olmadığını, davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı davalıya satılan malzeme bedelinin davalı tarafça ödenmediğini iddia ederek alacak talebinde bulunduğu, davalı taraf ise önce akdi ilişkiyi inkar ettiği, daha sonra ise borçlarını 109.500,59 TL tutarındaki mal karşılığında ödediğini savunduğu, buna göre ispat yükünün davalı tarafta olduğu, ödeme savunmasının usulüne uygun delillerle kanıtlanamadığı, davalı tarafın kendisine verilen kesin süreye uymayarak defterlerini ibraz etmediği, defterlerini ibraz etmemenin bir sonucu olarak davalının, davacının iddialarını kabul etmiş sayılacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kalemine ticari defterlerin ibraz edildiğini, dosyada bulunan bilirkişi raporlarında davacının alacaklı olmadığının anlaşıldığını belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın iddialarına karşılık davalı tarafça, fatura karşılığı mal verildiği savunmasında bulunulduğu, söz konusu fatura bedelinin bono karşılığında davacı tarafça ödendiği, davalı tarafın da kabulünde olduğu, taraflar arasında ki borç ilişkisinden daha farklı bir borç ilişkisi olduğu ve bu bedelin davacı tarafça ödendiği,

davalı tarafın söz konusu ödeme savunmasını ön inceleme aşamasından sonra ileri sürdüğü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141'inci maddesine göre diğer tarafın açık muvafakatı olmadan taraflar ön inceleme aşamasından sonra iddialarını ve savunmalarını genişletemeyeceği, davacı tarafın davalı tarafın 08.04.2015 tarihli bu savunmasına 12.05.2015 tarihinde karşı çıktığı, bu savunmanın da dikkate alınamayacağı, ayrıca davalı tarafça mahkemece verilen süreye rağmen yemin deliline de başvurulmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına,

yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, kabulüne kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın vekalet ücreti yönünden bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı şirketten alacaklı olup olmadığı hususuna ilişkin olup dava ticari nitelikli alım satım ilişkisinden kaynaklı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6100 sayılı Kanun 141 ve 190 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının kabulüne, İstinaf mahkemesi hükmünün 3 numaralı bendinin d fıkrasında; "Davacılar yararına AAÜT gereğince 10.559,67 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiş ise de davacı yararına karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 13 üncü maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca "Davacılar yararına AAÜT gereğince 13.222,84 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının ( 3/d) numaralı bendinde yer alan “ 10.559,67 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “13.222,84 TL ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz karar harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,