Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1487 K.2023/1732

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı banka ile dava dışı Panger Giyim San. ve Tic. A.Ş. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, söz konusu sözleşmeye istinaden 600,00 TL teminat mektubu riski, 534,80 TL iflas masası kayıt ücreti gideri, 626,86 TL hesap kat ihtarı noter masrafı, 3.230,42 TL teminat mektubu komisyonu borcu, 25.000,00 TL çek taahhüt riskinin depo edilmesi talebiyle başlatılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı bankanın talep ettiği alacak kalemlerinin kredi sözleşmesinin imzalanmasına bağlı risklere ilişkin olduğunu, risklerin gerçekleşip gerçekleşmediğinin belli olmadığını, genel kredi sözleşmesinin 05.02.2002 tarihinde imzalandığını, asıl borçlunun 2007 yılında iflas ettiğini bu nedenle alacağın zamanaşımına uğradığını, talep edilen faiz miktarının fahiş olduğun savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 08.06.2017 tarih, 2015/888 E. ve 2017/463 K. sayılı kararı ile davalı kefilin 600,00 TL teminat mektubu riski ile 3.230,42 TL teminat mektubu komisyon bedelinden teminat mektubunun nakde çevrilmemiş olması, taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinde de bu bedellerden kefilin sorumlu olduğuna dair özel bir hüküm bulunmadığından, davacının 600,00 TL teminat mektubu bedelini dava dışı asıl borçlu şirketin iflas masasına kayıt ve kabul ettirmesi nedeniyle, 250.000,00 TL çek taahhüt riski bedelinden davacının dava dışı asıl borçlu şirketin iflas masasına kayıt ve kabul ettirmesi,

taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinde de bu bedellerden kefilin sorumlu olduğuna dair özel bir hüküm bulunmadığından, genel kredi borçlusu şirketin 20.11.2007 olan iflas tarihi itibariyle ibraz edilmeyen çeklerin ibraz süresinin dolması nedeniyle 500,00 TL kayıt ücreti ve 34,80 TL harç ücreti olmak üzere 534,80 TL geç kayıt ücretinin davalıdan istenemeyeceği, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 236 ncı maddesi gereğince geç kayıt masrafının alacaklıya ait olması nedeniyle sorumlu olmayacağı,

davacı tarafça belgelenen 626,86 TL ihtarname masrafının davalıdan tahsili ile bu miktar üzerinden itirazın iptali gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, hüküm altına alınan miktarın %20’si oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 02.12.2019 tarih, 2018/3495 E. ve 2019/5382 K. sayılı kararıyla, davanın, davalının kefil olarak imzasının bulunduğu sözleşmelerden kaynaklanan nakdi (teminat mektubu komisyonu) ve gayri nakdi alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olduğu,

mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda sadece ihtarname masrafı üzerinden davanın kabulüne fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ise de, takip talebinde banka tarafından istenen teminat mektubu komisyon bedeli nakdi alacak olup davalı kefilin sözleşmeler kapsamında nakdi alacaktan sorumlu olduğu, bilirkişi ek raporunda da teminat mektubu komisyon bedeli ve buna ilişkin faiz de belirlenmek suretiyle alacak hesaplandığı,

bilirkişi raporunda bu hususun 2.724,77 TL asıl alacak, 490,46 TL faiz, 24,52 TL BSMV olmak üzere toplam 3.239,75 TL asıl alacak olarak belirlendiği ve yine 626,86 TL ihtarname masrafının da davalı kefilin sorumlu olduğu alacak miktarı içinde olduğunun görüldüğü, bu bağlamda mahkemece, bilirkişi raporuna göre hesaplanan yukarıda belirtilen miktarlar nazara alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece ihtarname masrafı üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece 21.01.2021 tarih, 2020/331 E. ve 2021/57 K. sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne, İstanbul 32. İcra Müdürlüğünün 2012/24820 E. sayılı takip dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın tahsilde tekerrür olmamak üzere 2.724,77 TL asıl alacak ve 626,86 TL ihtarname masrafı olmak üzere toplam 3.351,63 TL alacak yönünden iptaline, takibin 2.724,77 TL asıl alacağın takip tarihinden itibaren yıllık %72 oranında işletilecek temerrüt faizi ile birlikte devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, hüküm altına alınan 3.351,63 TL alacağın %20'si (670,33 TL) oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, gayrınakdi alacağın depo edilmesine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının genel kredi sözleşmesinde müşterek müteselsil kefil olduğunu, bu nedenle çek sorumluluk bedelinin deposundan sorumlu olduğunu, iflas masasına geç kayıt masrafından taraflar arasında akdedilen sözleşme hükümleri gereğince davalı tarafın sorumlu olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalının kefil olarak imzasının bulunduğu sözleşmelerden kaynaklanan nakdi (teminat mektubu komisyonu) ve gayri nakdi alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi ve 236 ncı maddesi

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,