Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/181 K.2023/308

Taraflar arasındaki tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin siparişi üzerine sanatçılar tarafından oluşturulan ve mali/manevi haklarının tamamı müvekkiline devredilen 8 adet grafik tasarımı güzel sanat eserinin, davalı tarafından tabak, kase, bardak gibi ürünlerde ve çikolata ambalajlarında kullanıldığını, böylece davalının, davacının mali ve manevi haklarına tecavüz ettiği gibi haksız kazanç ve ticari itibar elde ettiğini, eserlere davacının verdiği isimlerin de değiştirildiğini, davalının,

müvekkili adına tescilli "İSTANBUL'DA YAŞAMA SANATI+ ŞEKİL" ibareli markaya da ürünlerinde yer vermek suretiyle marka hakkına da tecavüz ettiğini ve müvekkilinin manevi zarar gördüğünü ileri sürerek eser ve marka hakkına tecavüzün tespitine, men'ine, ref'ine, kal'ine,

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 68 inci maddesi kapsamında 3 kat ceza kapsamında şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın ayrıca 5846 sayılı Kanun ve 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) hükümlerine göre 10.000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 28.06.2016 tarih, 2013/38 E. ve 2016/107 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 04.06.2018 tarih, 2016/11693 E. ve 2018/4232 K. sayılı kararıyla taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulduğu dikkate alınmaksızın tecavüzün ref'ine karar verilmesinin ve davacı şirketin manevi haklarının ihlal edildiğinden söz edilemeyeceğinden 5846 sayılı Kanun'a dayalı olarak yapılan manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının grafik tasarım niteliğindeki sekiz adet eserden kaynaklanan mali haklarına, davalının tecavüz ettiğinin tespitine, tecavüzün menine, 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca bilirkişi heyetince belirlenen sekiz eser için 48.000,00 TL rayiç bedelin takdiren üç katı olan 144.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

bozma ilamında belirtildiği üzere taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulduğu nazara alınarak davacının ref talebinin reddine, 5846 sayılı Kanun'un 1/B maddesinin (b) bendi, 8 inci ve 13 üncü maddeleri uyarınca davacı şirketin, dosyaya ibraz edilen devir sözleşmesi uyarınca eser üzerinde mali hakları kullanma yetkisine sahip olduğu görülse de manevi hakların eseri meydana getiren gerçek kişiler tarafından kullanılabileceği, bu nedenle davacı şirketin manevi haklarının ihlal edildiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle 5846 sayılı Kanun'a dayalı olarak yapılan manevi tazminat talebinin reddine,

davacının kal'e ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tecavüzün ref kararı ile manevi tazminat kararının temyiz edilmeyerek kesinleşerek davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğunu, Mahkemece verilen ilk kararda marka tecavüzünün tespitine ve men'ine karar verildiğini, bu husus davalı tarafından temyiz edilmediği gibi bu yönden bozma kararı da verilmediği halde Mahkemece markaya tecavüz ve buna ilişki yargılama gideri talepleri yönünden hüküm kurulmasının unutulduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının zararını ortaya koyan somut deliller olmadan maddi tazminata karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, Mahkemece karara esas alınan rayiç bedelin fahiş olduğunu, dava konusu eserlere tecavüzün nasıl gerçekleştiğinin açıkça belirtilmeyip somut olarak ortaya konulmadığını, davacı taraf için hükmedilen vekâlet ücretinin Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi'ne göre çok yüksek olup tarife dışında bir vekâlet ücretine hükmedildiğini belirterek kararın bu nedenlerle bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 5846 sayılı Kanun ve 556 sayılı KHK'dan kaynaklanan haklara tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 5846 sayılı Kanun' un 68 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Mahkemece verilen ilk kararda davalının marka hakkına tecavüzünün tespitine, tecavüzün menine ve durdurulmasına, takdiren belirlenen marka hakkına tecavüze yönelik olarak 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup bu hususların davacı lehine usuli kazanılmış hak olduğu gözetilmeksizin Mahkemece bu konuda bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3.Mahkemece 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesine dayalı talep yönünden hükmolunan 144.000,00 TL tazminat için davacı vekili lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 17.630,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken Mahkemece yazılı şekilde 83.340,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,